تاثیر تمرین تناوبی شدید و تزریق پلاسمای رت‌های جوان بر مورفولوژی استخوان در رت‌های نر پیر

نویسندگان
doi
10.22118/jsmj.2025.528275.3924
چکیده

زمینه و هدف : تمرینات تناوبی شدید ( HIIT ) و تزریق پلاسمای رت‌های جوان از روش‌های نوین برای بهبود متابولیسم استخوان در سالمندی محسوب می‌شوند. هدف این مطالعه بررسی تاثیر تمرین HIIT و تزریق پلاسمای رت‌های جوان (تمرین‌کرده و تمرین‌نکرده) بر مورفولوژی سلول‌های استخوانی (استئوبلاست، استئوکلاست و استئوسیت) در رت‌های نر پیر بود. روش بررسی: در این مطالعه تجربی، 35 سر رت ویستار نر پیر (22 ماهه) به پنج گروه تقسیم شدند: 1) تمرین تناوبی شدید (HIIT) ، 2 ) تزریق پلاسمای رت‌های جوان تمرین‌کرده (PInt) ، 3 ) تزریق پلاسمای رت‌های جوان تمرین‌نکرده (PInC) ، 4 ) تزریق دارونمای سالین ( Sham ) و 5) کنترل ( Cont ). پروتکل تمرین HIIT به مدت شش هفته، پنج جلسه در هفته، با تناوب‌های 30 ثانیه‌ای در 80-95 درصد سرعت بیشینه و استراحت 60 ثانیه‌ای در 50-60 درصد سرعت بیشینه اجرا شد. پلاسمای جمع‌آوری‌شده از رت‌های جوان تمرین‌کرده و تمرین‌نکرده به صورت داخل‌وریدی تزریق گردید. پس از پایان دوره، مورفولوژی سلول‌های استخوان فمور با رنگ‌آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین بررسی شد. یافته‌ها: HIIT به‌طور معناداری موجب افزایش تعداد استئوبلاست‌ها و کاهش تعداد استئوکلاست‌ها شد. افزایش معنادار تعداد استئوبلاست‌ها در گروه PInt و کاهش معنادار تعداد استئوکلاست‌ها و افزایش معنادار تعداد استئوسیت‌ها در گروه PInC مشاهده شد. تفاوت معناداری بین گروه‌های HIIT و PInt مشاهده نشد، اما اثر HIIT بر تعداد استئوبلاست و استئوکلاست نسبت به گروه PInC بیشتر بود. نتیجه‌گیری : تمرین HIIT و تزریق پلاسمای رت‌های جوان (تمرین‌کرده و تمرین‌نکرده) موجب بهبود مورفولوژی سلول‌های استخوانی در رت‌های پیر شدند. این نتایج نشان می‌دهد هر دو روش مداخله می‌توانند به بهبود سلامت استخوان کمک کنند.