تغییرات سطوح NRG1 و لپتین متعاقب تمرینات HIFT و مکمّل‌دهی نانوکورکومین در افراد چاق

نویسندگان
doi
10.32592/jsmj.24.1.54
چکیده

زمینه و هدف چاقی و اضافه ‌ وزن تقریباً 40 درصد از بزرگ ‌ سالان جهان را تحت ‌ تأثیر قرار داده است و خطر ابتلا به بیماری‌هایی مانند دیابت نوع 2 و بیماری‌های قلبی ‌ عروقی را افزایش می‌دهد و تأثیرات اقتصادی قابل ‌ توجهی بر سیستم‌های بهداشتی دارد. تمرینات عملکردی با شدت بالا ( HIFT ) و کورکومین، ترکیب فعال در زردچوبه، هر دو به ‌ دلیل اثرات مفیدشان بر سلامت متابولیک و قلبی ‌ عروقی توصیه می‌شوند. بنابراین، این پژوهش به ارزیابی تأثیر ترکیبی HIFT و نانوکورکومین بر پارامترهای مشخصی مانند لیپیدهای خون و سطوح لپتین و NRG1 می‌پردازد. روش بررسی چهل مرد چاق به ‌ طور تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند: دارونما، مکمّل کورکومین، تمرینات عملکردی + دارونما و تمرینات عملکردی + مکمّل کورکومین. مداخله به مدت هشت هفته و شامل سه جلسه هفتگی غیرمتوالی تمرینات عملکردی بود. نشانگرهای مختلفی ازجمله پروفایل لیپیدی (روش اسپکتروفتومتری)، انسولین ناشتا (روش رادیوایمونواسی)، مقاومت به انسولین [مدل ارزیابی هموستاز [1] ( HOMA-IR )]، سطوح لپتین و NRG1 (روش الایزا) قبل و بعد از مداخله به روش اندازه‌گیری شدند. یافته‌ها نتایج نشان داد در گرو ه نانوکورکومین + تمرینات عملکردی (گروه Sup-Ex ) بی شترین کاهش در کلسترول کل، LDL-C و افزایش در HDL-C را دارند (05/0 > p ). همچنین، سطوح مقاومت انسولینی، لپتین و NRG1 در گروه Sup-Ex بیشترین کاهش را داشت (05/0 > p ). نتیجه ‌ گیری با توجه به یافته ‌ های مطالعه حاضر، می ‌ توان از ترکیب تمرینات نانوکورکومین به همراه تمرینات عملکردی در افراد چاق برای تنظیم مثبت شاخص ‌ های پروفایل لیپیدی، سطوح لپتین و NRG1 استفاده کرد و همچنین پیشنهاد می ‌ شود در تحقیقات آینده از سایر شاخص ‌ های مرتبط با بیماری ‌ های چاقی و قلبی ‌ عروقی با مداخله نانوکورکومین و تمرینات عملکردی استفاده شود.