توزیع جغرافیایی بیماری مالاریا درشهرستان جهرم طی سالهای1385 الی1395
نویسندگان
doi
10.52547/jmj.17.1.1چکیده
مقدمه: مسائل بهداشت عمومی و انتشار بیماریها با جغرافیای مناطق رابطه مستقیم دارند. این مطالعه با هدف تعیین توزیع مکانی موارد بروز بیماری مالاریا در شهرستان، با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی(GIS) طراحی و اجرا شد. روش کار: مطالعه از نوع توصیفی بوده که جهت تحلیل مکانی طول و عرض جغرافیایی مربوط به محل سکونت هر بیمار، از روش خود همبستگی مکانی موران (Moran)، برای تعیین نقاط بروز و میزان خطر بروز بیماری از روش درون یابی کرینجینگ (Kriging) و طبقه بندی جفو و همکاران (Jeefoo et al) در محیط نرمافزار سیستم اطلاعات جغرافیایی( نسخه 10.3) استفاده گردید. یافته ها: طی سالهای مورد مطالعه 136 مورد بیماری رخ داده است که بیشترین بروز انگلی (API) مربوط به سالهای 1387، 1385 و 1386 به ترتیب با بروز انگلی 0.116، 0.115 و 0.108 در هزار نفر جمعیت بوده و از سال 1387 به بعد بروز انگلی با نوسان اندکی سیر نزولی داشته است. تحلیل مکانی روش درون یابی کرینجینگ و طبقهبندی جفو نشان داد که مناطق حاشیۀ شهر جهرم دارای میزان خطر بروز بسیار زیاد (میزان بروز 0.275 در هزار نفر جمعیت) و نتایج حاصل از تحلیل خود همبستگی موران نشان داد توزیع بیماری به صورت تصادفی می باشد.(P=0.73)(Moran index=0.04) (Z-score=0.33) نتیجهگیری: این مطالعه نشان داد بروز بیماری مالاریا درحاشیه شهر جهرم بیشتر از سایر مناطق بوده و تحلیل مکانی بیماری با نشان دادن مناطق پرخطر می تواند یک ابزار مفید در برنامه پیشگیری و کنترل مالاریا باشد.