اثر شش هفته مصرف مکمّل ملاتونین و تمرین هوازی بر تعدیل بیان ژن اینترلوکین-6 در بافت قلب موشهای صحرایی نر مدل دیابتی (اثر تعاملی تمرین هوازی و مکمّل ملاتونین بر اینترلوکین-6 در کاردیومیوپاتی دیابتی)
نویسندگان
doi
10.32592/jsmj.23.6.560چکیده
زمینه و هدف ارتباط بیماری های قلبی با استرس اکسیداتیو مشخص شده است. هدف از پژوهش حاضر تعیین تأثیر تمرین هوازی به همراه مصرف ملاتونین بر بیان ژن اینترلوکین - 6 ( IL-6 ) در بافت قلب موش های صحرایی نر دیابتی بود . روش بررسی در تحقیق تجربی حاضر، تعداد 64 سر موش صحرایی نر ویستار هشت هفته ای (محدوده وزنی 3/11 ± 204 گرم) به طور تصادفی در هشت گروه دیابت کنترل، دیابت+ ملاتونین، دیابت+ تمرین، دیابت+ ملاتونین+ تمرین، سالم+ ملاتونین، سالم+ تمرین، سالم+ ملاتونین+ تمرین و سالم کنترل شدند. دیابت با تزریق استرپتوزوتوسین 50 میلی گرم بر کلیوگرم وزن موش القا شد. سپس بر روی گروه های تمرین، شش هفته تمرین هوازی تداومی روی تردمیل اجرا شد. همچنین، ملاتونین با دُز 10 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن به طور روزانه و به مدت 6 هفته تزریق گردید. میزان بیان ژن IL-6 بافت قلب با تکنیک ریل تایم اندازه گیری شد. آزمون تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی برای تحلیل آماری استفاده گردید و سطح معنی داری (05/0 ≥ P ) در نظر گرفته شد. یافتهها نتایج نشان داد که القای دیابت موجب افزایش معنی دار IL-6 در گروه دیابتی نسبت به گروه های سالم شد (05/0> P ) . همچنین کاهش معنی داری در میزان بیان ژن IL-6 در گروه دیابت+ ملاتونین+ تمرین نسبت به گروه دیابت کنترل شد (05/0> P ). نتیجه گیری براساس نتایج، تمرین هوازی به همراه مصرف مکمّل ملاتونین می تواند با کاهش IL-6 موجب کاهش یافتن التهاب در بافت قلب رت های دیابتی و درنتیجه موجب پیشگیری از کاردیومیوپاتی دیابتی شود.