بررسی موارد کاربرد سوند ادراری و بهکارگیری روشهای آموزشی، مدیریتی و اجرایی جهت بهبود استفاده از آن در بیماران بستری در بیمارستان
نویسندگان
doi
10.32592/jsmj.23.5.448چکیده
زمینه و هدف این مطالعه با هدف بررسی روش هایی به منظور کاهش استفاده از کاتت ر ادراری در بیماران بستری انجام شده است تا به کاهش بروز عفونت های ادراری بینجامد. روش بررسی این مطالعه آینده نگر، طی 10 ماه، با گردآوری اطلاعات از پرونده های 694 بیمار (در دو گروه قبل و بعد از مداخله) در بخش های غیر مراقبت ویژه یک بیمارستان دانشگاهی انجام شد . اطلاعات مورد نیاز قبل و بعد از مداخلات آموزشی و مدیریتی، گردآوری و مقایسه شدند. یافتهها در مرحله قبل از مداخله، از 347 بیمار، 217 نفر (62.5%) و در مرحله بعد از مداخله از 347 بیمار، 199 نفر (57.3%) مرد بودند. میانگین مدت بستری بیماران قبل از مداخله 8.7 روز بود که بعد از مداخله 7.9 روز شد. میانگین طول مدت تعبیه کاتتر قبل از مداخله 7.2 روز بود که بعد از مداخله 6.3 روز شد. بعد از مداخله مواردی از کاتتر که با دستور کتبی پزشک گذاشته شده بود، به طور معناداری افزایش یافت ( P-value: 0.002 )؛ همچنین در این بررسی، بعد از مداخله موارد سونداژ با اندیکاسیون به طور معناداری افزایش یافت ( 0.001 PV: ). شایعترین اندیکاسیون کارگذاری کاتتر ادراری ، قبل و طی جراحی و در مرتبه بعدی، ضعف شدید بیمار جهت خروج از تخت بود. نتیجهگیری ازطریق به کارگرفتن ترکیبی از مداخلههای آموزشی و مدیریتی میتوان موارد تعبیه کاتتر ادراری بدون دستور کتبی پزشک و موارد بدون اندیکاسیون کاتتر را کاهش داد. در این مطالعه مواردی از تعبیه کاتتر که ناشی از ناتوانی بیمار جهت خروج از تخت به هر دلیل بوده با مداخلات بهکارگرفتهشده تغییری نداشته است.