اثر تمرینات هوازی تداومی با شدت متوسط بر سطح اسپکسین سرمی، مقاومت به انسولین و ترکیب بدنی در زنان چاق غیرفعال

نویسندگان
doi
10.32592/JSMJ.23.3.245
چکیده

زمینه و هدف: اسپکسین یک پپتید مرتبط با هومئوستاز انرژی است که بر عملکرد پانکراس و انسولین موثر است. هدف تحقیق حاضر تعیین اثر تمرینات هوازی تداومی با شدت متوسط بر ترکیب بدنی، اسپکسین سرمی و مقاومت به انسولین در زنان چاق غیرفعال بود. روش بررسی: در تحقیق نیمه تجربی حاضر 24 زن چاق غیرفعال به صورت هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی به گروه های تمرین (12= n) و کنترل (12= n) تقسیم شدند. مداخله تمرین ورزشی به مدت 10 هفته، 3 جلسه در هفته تمرینات دویدن هوازی تداومی با شدت متوسط اعمال شد. ترکیب بدنی، مقاومت به انسولین و سطح اسپکسین سرمی در پیش‌آزمون و پس‌آزمون در حالت ناشتا اندازه‌گیری شد. به منظور تجزیه و تحلیل آماری از آزمون های تی وابسته و تحلیل کواریانس استفاده شد. یافته ها: افزایش معنی داری در اسپکسین سرمی (001/0 > P؛ 678/43 =F)، مقامت به انسولین (001/0 > P؛ 542/30 =F)، شاخص توده بدن (001/0 > P؛ 298/40 =F) و محیط دور کمر (001/0 > P؛ 939/384 =F) در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل مشاهده شد. نتیجه گیری: بر اساس یافته‌های تحقیق حاضر تمرینات هوازی تداومی با شدت متوسط موجب کاهش مقاومت به انسولین شد و این کاهش در ارتباط با بهبود ترکیب بدنی و افزایش سطح اسپکسین سرمی می-باشد.