بررسی بقاء کوتاه مدت و برخی از فاکتورهای پیش بینی کننده در بیماران سکته قلبی حاد شهر دزفول در سال 99 - 1398
نویسندگان
doi
10.32592/JSMJ.23.1.32چکیده
زمینه و هدف بیماریهای قلبی عروقی شایع ترین علت مرگ در بیشتر کشورها و مهمترین علت از کار افتادگی می باشند. هدف این مطالعه بررسی بقاء کوتاه مدت 28 روزه و تعیین برخی از فاکتورهای پیش بینی کننده بقاء کوتاه مدت در بیماران مبتلا به سکته قلبی حاد بود. روش بررسی بررسی حاضر یک مطالعه همگروهی گذشته نگر بود که مبتنی بر جمعیت در 260 بیمار با سکته قلبی حاد در بخش قلب بیمارستان بزرگ دزفول به عنوان تنها مرکز آموزشی درمانی مرجع در شهرستان دزفول، در فاصله زمانی دو ساله 99 - 1398 انجام گرفت. جهت بررسی میزان بقاء کوتاه مدت از روش جدول عمر و کاپلامایر استفاده شد. برای مقایسه توابع بقاء بیماران و پیش بینی فاکتورهای بقاء از آزمون Log rank ، Wilcoxon و رگرسیون چند متغیره Cox استفاده شد. یافته ها میانگین سنی بیماران 76 / 10 ± 91 / 57 سال بود و 193 نفر ) 23 / 74 درصد( بیماران مرد بودند. میزان بقاء بیماران در پایان روز 28 ، 90 درصد بود. در رگرسیون Cox ، میزان خطر مرگ در زنان بالاتر از مردان بود) 47 / 3 - 08 / 1 : 95 % CI ، 82 / 1HR= (. همچنین میزان خطر مرگ با وضعیت ابتلا به دیابت) 78 / 6 - 21 / 1 : 95 % CI ، 87 / 2HR= ( ، سابقه ACS ( 92 / 6 - 32 / 1 % : 95CI ، 03 / 3HR= ( ،کسر جهشی زیر 30 ( 30 / 9 - 68 / 1 : 95 % CI ، 24 / 5HR= ( ، عدم دریافت داروی ترمبولیتیک) 57 / 3 - 10 / 1 % : 95CI ، 84 / 1HR= ( ،آریتمی قلبی) 08 / 21 - 31 / 2 : 95 % CI ، 98 / 6HR= ( و محل درگیری قدامی سکته قلبی) 79 / 2 - 27 / 1 % : 95CI ، 67 / 1HR= ( ارتباط معنی دار آماری داشتند. نتیجه گیری بقاء 28 روزه بیماران با سکته حاد قلبی حدود 90 درصد می باشد که بیشترین خطر مرگ ومیر در 8 روز اول پس از سکته حاد قلبی می باشد. فاکتورهای جنسیت، ابتلا به دیابت، سابقه ACS ،کسر جهشی، مصرف داروهای ترمبولیتیک، آریتمی قلبی و محل درگیری سکته قلبی با بقاء بیماران در ارتباط می باشند. لذا پیگیری به موقع و مناسب درمانی به خصوص در گروههای پرخطر نقش مهمی در افزایش بقاء بیماران دارد.