بررسی مقایسه ای دو ابزار برادن و واترلو در پیش بینی میزان بروز زخم بستر در بخش های مراقبت های ویژه
نویسندگان
doi
10.32592/JSMJ.22.3.268چکیده
زمینه و هدف زخم بستر، یکی از مشکلات عمده در بیماران بستری در بخشهای مراقبت ویژه محسوبمیشود. دو ابزار معمول بهمنظور ارزیابی خطر بروز زخم بستر، مقیاسهای برادن و واترلو میباشد. شواهد بسیار کمی در مورد میزان توافق میان این دو ابزار در پیشبینی میزان بروز زخم بستر وجود دارد. روش بررسی پژوهش حاضر، یک مطالعه کوهورت آیندهنگر بود که از تیر تا آبان ماه 1398 در بخشهای مراقبتهای ویژه بیمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام شد. خطر بروز زخم بستر، هر 2 روز یکبار با استفاده از دو مقیاس برادن و واترلو تا زمان فوت یا ترخیص بیمار و تا حداکثر یکماه، بررسی شد. یافته ها یافتههای مطالعه نشان داد که میانگین نمره مقیاس برادن در بیمارانی که دچار زخم بستر شدند بهطور معناداری کمتر از بیمارانی بود که زخم بستر پیدا نکردند ) 002 / 0 P = (، همچنین میانگین نمره واترلو در بیمارانی که دچار زخم بستر شدند بهطور معناداری بیشتر از بیمارانی بود که زخم بستر پیدا نکردند ) 001 / 0 P < (. حساسیت مقیاس برادن، 6 / 82 % و ویژگی 6 / 53 % و ارزش اخباری مثبت و ارزش اخباری منفی بهترتیب 7 / 29 % و 9 / 92 % بهدست آمد. حساسیت مقیاس واترلو 9 / 73 % و ویژگی 68 % و ارزش اخباری مثبت و ارزش اخباری منفی بهترتیب 4 / 35 % و 7 / 91 % بهدست آمد. نتیجه گیری با توجه به سطح زیر منحنی دو مقیاس و همچنین مجموع دو شاخص حساسیت و ویژگی، مقیاس واترلو نسبت به مقیاس برادن ابزار مناسبتری برای پیشبینی بروز زخم بستر در بیماران میباشد.