تدوین الگوی توسعه اجتماع محلی در شهرهای اسلامی
نویسندگان
1 دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه هنر اسلامی تبریز
2 دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه هنر اسلامی تبریز
3 دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه هنر اسلامی تبریز
doi
چکیده
مبحث توسعه اجتماع محلی به رغم سابقه نسبتاً طولانی در متون و نوشتارهای علمی و اجرایی، در اواخر دهه ۱۹۸۰ در قالب نظریه توسعه محلی مورد توجه قرار گرفت. این در حالی است که شاخصهای مربوط به توسعه اجتماع محلی در شهرهای اسلامی به رغم وجود بنیادهایِ معرفتی آن در کانون توجه پژوهشگران قرار نداشته و پژوهشهای انجام شده در این مورد بسیار اندکاند. از اینرو شناسایی شاخصها و میزان اهمیت آنها برای تدوین الگویی در جهت توسعه اجتماعات محلی مناسب با شرایط شهرهای اسلامی میتواند این رهیافت برنامهریزی را بیش از پیش در شهرهای اسلامی کاراتر سازد. هدف این پژوهش، شناسایی عناصر الگوی توسعه اجتماعات محلی در شهر اسلامی است و روش این مطالعه با توجه به سؤالات و اهداف پژوهش، کیفی است که در دو مرحله بازبینی مدون متون و پیمایشی- مصاحبه با خبرگان به روش دلفی- صورت گرفته است. حجم نمونه مطالعاتی ده نفر از صاحبنظران حوزه توسعه اجتماع محلی و شهر اسلامی هستند که به شکل هدفمند انتخاب شدهاند. یافتههای پژوهش نشان داده است که ابعاد اصلی الگوی مورد نظر شامل 4 مؤلفه، 13 معیار و 23 شاخص میباشد که در این الگو، وزن هر دسته و ترتیب اهمیت شاخصها در هر دسته نشان داده شده است. طبق نظر خبرگان مهمترین مؤلفه مربوط به سیاستهای کاربردی توسعه اجتماع محلی با امتیازی برابر با 31/8 است که دارای معیارهایی چون عدالتمحوری، مسئولیتپذیری، توانمندسازی و مشارکت در امور محله میباشد. پس از آن مولفه سرمایه اجتماعی محله با امتیاز 27/8، داراییهای مالی محله با امتیاز 23/8 و مولفه نهادها و عوامل اثرگذار با امتیاز 15/8 قرار دارند. در پایان دور سوم روش دلفی، ضریب هماهنگی کندال برای این پژوهش معادل 59/0 بدست آمد که به مقدار نسبتا متوسط تا زیاد میتوان به ترتیب عوامل آن اعتماد کرد.