بررسی مقایسه ای دیدگاه های کارورزان و دستیاران تخصصی سال اول پیرامون علل بروز و افشای خطاهای پزشکی در بیمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز در سال 1398 - 139

نویسندگان
doi
10.61186/jsmj.2023.334890.2809
چکیده

خطای پزشکی رویداد زیانبار و ناخواستهای است که به صورت بالقوه میتواند باعث ایجاد عوارض و وقوع مرگ و میر بیماران شود. این مسئله با پایبندی به استانداردهای پزشکی سختگیرانه، میتواند قابل پیشگیری باشد. جمعآوری دادهها از سطح آگاهی کارکنان درمانی میتواند پنجرهای به افزایش سطح استاندارد خدمات و محدود کردن وقوع خطاهای پزشکی باشد. روش بررسی مطالعه حاضر از نوع اپیدمیولوژیک توصیفی – تحلیلی و مقطعی بود که با هدف تعیین دیدگاه 300 نفر از کارورزان و دستیاران تخصصی سال اول نسبت به علل و اظهار خطاهای پزشکی در بیمارستانهای آموزشی دانشگاه علوم پزشکی اهواز در سال 1398 - 1397 انجام شد و دادهها تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها میانگین نمره خطای پزشکی در کارورزان به تفکیک حیطههای مورد بررسی در حد متوسط بود. بین دستیاران با کارورزان بر اساس شیوع خطای پزشکی به علت ویژگیهای خاص هر بیمار و بیماری رابطه معنادار وجود داشت ) 008 / 0 = p ( . نگرش کارورزان و دستیاران نسبت به علل ارتکاب خطای پزشکی در حد متوسط بود. بین دستیاران با کارورزان بر اساس نگرش کلی به دلایل خطاهای پزشکی رابطه معنادار وجود نداشت ) 05 / 0 < p . ) نتیجه گیری بر اساس نتایج به دست آمده از این مطالعه شایعترین علت بروز خطاهای تشخیصی پزشکی مربوط به ویژگیهای خاص هر بیمار و بیماری است که پیشنهاد میشود با ایجاد زیرساختارهای الکترونیکی جهت ثبت سیستمی دادههای حاصل از شرح حال و معاینات و ایجاد فرایندی برای در دسترس بودن سابقه پرونده پزشکی گذشته بیمار، میزان بروز خطاها کاهش یابد. همچنین افزایش تعداد نفرات کارکنان پزشکی در کشیکها باید مد نظر قرار گیرد.