بررسی نقاط قوت و ضعف آموزش مجازی بر اساس رضایتمندی کارآموزان پزشکی و سنجش کیفیت آموزش در عرصه های بالینی در دوران کووید 19 در دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد در سال تحصیلی 1399 - 1400
نویسندگان
doi
10.61186/jsmj.2022.367235.2970چکیده
زمینه و هدف پاندمی کرونا با تأثیر بر سیستمهای آموزشی، به تعطیلی دورههای حضوری و رو آوردن دانشگاهها به آموزشهای مجازی منجر شد. بررسی نقاط قوت و ضعف آموزش مجازی بر اساس رضایتمندی کارآموزان پزشکی و سنجش کیفیت آموزش بالینی در اپیدمی کرونا، در دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد انجام شد. روش بررسی مطالعهی حاضر پژوهشی توصیفیهمبستگی بهصورت مقطعی است که روی تمام 160 نفر کارآموز پزشکی بهصورت سرشماری انجام شد. در این مطالعه، از پرسشنامهی سهقسمتی که شامل متغیرهای دموگرافیک، کیفیت آموزش بالینی و مقیاس پذیرش آموزش الکترونیکی بود، استفاده شد. تجزیهوتحلیل دادهها بهوسیلهی نرمافزار SPSS نسخهی 22 صورت گرفت. یافته ها نتایج مطالعهی حاضر نشان داد که میانگین نمرهی رضایتمندی دانشجویان از آموزش مجازی برابر با 37 / 51±67 / 41 بود و کمترین میزان رضایتمندی دانشجویان مربوط به حیطهی تعامل و بازخورد بین دانشجویان و مربی و کمترین میزان کیفیت از دید دانشجویان مربوط به بخش نظارت و ارزشیابی بود. همچنین، بین رضایتمندی از آموزش مجازی با شغل والدین، محل سکونت و وضعیت اقتصادی دانشجویان و بین میزان کیفیت آموزش بالینی و رضایتمندی دانشجویان از آموزش مجازی همبستگی مثبت و معنیداری مشاهده شد. نتیجه گیری با توجه به نتایج پژوهش حاضر، میزان رضایت دانشجویان از آموزش مجازی و همچنین کیفیت بالینی در سطح مطلوبی نیست که با توجه به اهمیت آموزش مجازی از نظرگاههای مختلف در عصر کنونی، شناخت نقاط ضعف و قدرت و چالشهای مربوط به آن و برطرفکردن آنها از اهمیت بالایی برخوردار است.