ارتباط بین شدت بی اختیاری ادراری با شاخص های ثبات پویا و میزان ناتوانی حاصل از کمردرد در زنان مبتلا به بی اختیاری استرسی ادراری
نویسندگان
doi
10.61186/jsmj.2022.312757.2745چکیده
زمینه و هدف بیاختیاری ادراری استرسی از اختلالات شایع، بهویژه در خانمها است. طبق مطالعات، کمردرد نیز در این گروه شیوع بالایی دارد. از آنجاییکه ثبات وضعیتی طبق مطالعات، با بروز کمردرد ارتباط دارد، هدف این مطالعه بررسی ارتباط شدت بیاختیاری استرسی با شاخصهای ثبات وضعیتی پویا و ناتوانی عملکردی ناشی از کمردرد، در زنان مبتلا به عارضه بیاختیاری استرسی است. روش بررسی این مطالعه از نوع مقطعی - تحلیلی است که بین 28 شرکتکننده خانم، در رده سنی 20 تا 55 سال انجام شده است. 14 نفر از شرکتکنندگان مبتلا به بیاختیاری استرسی خفیف و 14 نفر دارای نوع شدید بودند. آزمونهای ثبات وضعیتی پویا و محدوده ثبات، بهوسیله دستگاه بایودکس و با مثانه خالی و پر انجام شدند. ناتوانی عملکردی ناشی از کمردرد، با پرسشنامه اوسوستری اندازهگیری شد. یافته ها در حالت پر بودن مثانه، تفاوت معنادار بین دو گروه، در شاخص ثبات کلی و قدامی - خلفی و با مثانه خالی، در شاخص ثبات کلی و طرفی دیده شد. در آزمون محدوده ثبات اندازه زمان در گروه بیاختیاری ادراری شدید، معناداری بیشتری نشان داد. اندازه ناتوانی عملکردی ناشی از کمردرد، در گروه مبتلا به بیاختیاری شدید از گروه مبتلا به نوع خفیف بالاتر بود . نتیجه گیری وجود راهبردهای جبرانی در زمان اختلال عملکرد عضلات کف لگن، منجر به الگوهای سینرژی متفاوت عضلات تنه، هنگام بروز اغتشاش میشود. افزایش شاخص ثبات وضعیتی در جهت قدامی - خلفی، در زنان مبتلا به بیاختیاری ادراری در مطالعه حاضر، ممکن است مربوط به افزایش فعالیت عضلات شکمی بهویژه مایل خارجی باشد.