فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: حکمروایی شهری به­ عنوان بدیلی برای الگوی سنتی مدیریت شهری بر گذار از نقش ساختارهای رسمی به ­عنوان محور تصمیم ­گیری به­ سوی نقش­ یابی جامعه مدنی در اعمال حقوق دموکراتیک و انجام وظایف تأکید دارد. دراین رابطه، نگرش جدید مدیریت شهری، ایجاد سازمان‌های محلی، افقی و فرابخشی به­ منظور رسیدن به اهداف توسعه پایدار و جامعه مدنی و نیز تقسیم وظایف بین حکومت‌های مرکزی و محلی و صلاحیت ­دار کردن شهروندان از اصول اساسی محسوب می­ شوند که با نظام اداری مرکزی، عمومی و بخشی مغایرت دارد.داده و روش: تحقیق حاضر با روش توصیفی-تحلیلی، به دنبال بررسی و تحلیل نقش کنشگران مؤثر در حکمروایی شهری در دستیابی به توسعه پایدار شهر زنجان است. جامعه آماری شامل شهروندان زنجان به تعداد 430871 نفر است که با روش نمونه‌گیری کوکران 384 نفر به ­عنوان نمونه انتخاب گردید. برای تحلیل داده‌ها از آزمون تی تک­ نمونه‌ای و روش حداقل مربعات جزئی با کمک نرم‌افزار­های SPSS و SmartPLS استفاده شد.یافته‌ها: طبق یافته‌های تحقیق، ضریب آماره t در شاخص حکمروایی شهری 25/32- ؛ توسعه پایدار 5/25- و عملکرد سازمان ها 57/1 است. همچنین، طبق خروجی مدل معادلات ساختاری، نقش حکمروایی در توسعه پایدار برابر 550/0 است. با تأثیر شاخص عملکرد سازمان‌ها به ­عنوان متغیر واسطه‌ای، نقش حکمروایی در توسعه پایدار برابر 612/0 افزایش یافته است.نتیجه‌گیری: نتایج بیانگر تأثیر مستقیم حکمروایی خوب در توسعه پایدار در حد مطلوب و ایده‌آل است. متغیر واسطه ای (عملکرد سازمان‌ها) نقش سازنده‌ای در تقویت حکمروایی خوب شهری و متعاقب آن دستیابی به توسعه پایدار دارد.