فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: ساختمان ­های بلند­مرتبه که نتیجه افزایش شهرنشینی و کمبود زمین مناسب است در دهه ­های اخیر رواج فراوانی داشته است. به­ گونه ­ای که رشد این ساختمان­ ها در کنار آثار مثبت، با محدودیت ­ها و تهدیدهایی مانند اجتماعی و فرهنگی مواجه هستند. با توجه به مسئله تحقیق، پژوهش حاضر به بررسی و ارزیابی وضعیت زندگی اجتماعی و فرهنگی ساکنان ساختمان ­های بلندمرتبه در مناطق شمالی اصفهان (منطقه 7، 8، 10، 12 و 14)  می ­پردازد.داده و روش: روش تحقیق از نظر ماهیت و روش، توصیفی-تحلیلی و از نظر هدف، کاربردی می­باشد. اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانه ­ای و میدانی (پرسش ­نامه شهروندان و متخصصین) جمع ­آوری شده است. جامعه آماری شامل ساکنان مناطق شمالی اصفهان (منطقه 7، 8، 10، 12 و 14) و همچنین متخصصین حوزۀ مربوطه (شهرداری و راه و شهرسازی) می ­باشد که به ­صورت تصادفی ساده از طریق نمونه­ گیری کوکران، 384 ساکن و همچنین از طریق روش دلفی 75 متخصص انتخاب شدند. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون تی تک­ نمونه ­ای، تحلیل عاملی و تکنیک ­های تصمیم ­گیری سوارا و ماباک و جهت نمایش بهتر وضعیت بلندمرتبه ­سازی در شاخص اجتماعی و فرهنگی، از توزیع فضایی هات اسپات، IDW و تحلیل خوشه ­ای در قالب GIS استفاده شده است.یافته‌ها: نتایج حاصل از آزمون تی تک ­نمونه ­ای حاکی از آن است که میانگین تمامی شاخص ­ها از حد مبنای (3) پایین ­تر است. بنابراین وضعیت زندگی اجتماعی و فرهنگی ساکنین در وضعیت مطلوب نیست. نتایج حاصل از مدل ماباک حاکی از آن است که از نظر زندگی اجتماعی و فرهنگی ساختمان ­های بلند­مرتبه، منطقه هشت با مقدار 951/3- در رتبه اول، منطقه ده با مقدار 097/4- در رتبه دوم، منطقه هفت با مقدار 344/4- در رتبه سوم، منطقه دوازده با مقدار 435/4- در رتبه چهارم و نهایتاً منطقه چهارده با مقدار 825/4- در رتبه آخر قرار گرفته است.نتیجه‌گیری: به­ طور کلی می ­توان نتیجه گرفت با ارتقاء کیفیت زندگی در ساختمان­ های بلند در مناطق شمالی شهر اصفهان می ­توان حس تعلق و سرزندگی در این ساختمان­ ها را بالا برد.