مقایسه اثر شیوه های مختلف بازیافت بر استرس اکسیداتیو و شاخص های هماتولوژیک در دوندگان زن

نویسندگان
doi
10.32598/JSMJ.21.3.2826
چکیده

زمینه و هدف فعالیت ورزشی م یتواند موجب افزایش استرس اکسیداتیو و متابولیکی شود. هدف از این تحقیق بررسی تأثیر شیو ههای مختلف بازیافت پس از یک جلسه تمرین حاد بر فعالیت آنزیم آسپارتات آمینوترانسفراز، استرس اکسیداتیو و برخی شاخ صهای هماتولوژیک دوندگان زن بود. روش بررسی در تحقیق نیم هتجربی حاضر 30 دونده زن نیم هحرف های ب هعنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند و ب هصورت تصادفی در 3 گروه 10 نفری: گروه بازیافت فعال دویدن، گروه بازیافت غیرفعال و ماساژ ورزشی تقسیم شدند. پس از 2 هفته پروتکل تمرینی یکسان برای ورزشکاران و همچنین پس از یک هفته استراحت خو نگیری ب هصورت ناشتا انجام شد؛ خونگیری در 3 مرحله 1. حالت ناشتا؛ 2. پس از رقابت 1500 متر و 3. بلافاصله پس از مراحل مختلف ریکاوری انجام شد. ب همنظور تجزیه و تحلیل آماری از آزمون تحلیل واریانس ی کطرفه استفاده شد. یافت هها نتایج نشان داد که در گروه ماساژ، تغییرت هماتوکریت، گلبول سفید و هموگلوبین نسبت به گروه بازیافت فعال و غیرفعال بیشتر بود ) 05 / P>0 (. در گروه بازیافت فعال سطح مالون دی آلدهید نسب تبه گرو ههای ماساژ و بازیافت غیرفعال بیشتر کاهش یافت ) 05 / ،)P>0 اما بین سه روش بازیافت بر تغییرات آهن، گلبول قرمز خون، آسپارتات آمینوترانسفراز و ظرفیت آنتی اکسیدانی کل تفاوت معناداری مشاهده نشد ) 05 / .)P<0 نتیج هگیری باتوج هبه نتایج م یتواند گفت که بازیافت فعال با افزایش جریان خون م یتواند از آسی بهای ناشی از استرس اکسیداتیو جلوگیری کند.