تأثیرخستگی ناشی از دویدن واماند هساز بر تعادل ایستا و پویا در زنان دارای هایپرلوردوزیس
نویسندگان
doi
10.32598/JSMJ.20.2332چکیده
زمینه و هدف هایپرلوردوزیس یکی از ناهنجار یهای ستون فقرات است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر خستگی ناشی از دویدن وامانده ساز بر تعادل ایستا و پویا در زنان مبتلا به هایپرلوردوزیس بود. روش بررسی در تحقیق نیمه تجربی حاضر، 30 زن با انحنای ستون فقرات کمری بیشتر از 40 درجه در گرو ههای آزمایش و کنترل وارد شدند. میزان لوردوز کمری با خ طکش منعطف و تعادل ایستا و پویا، میزان تغییرات جاب هجایی و مسافت مرکز فشار پا )ضریب عملکرد( با چشمان باز بر روی سطح سخت با دستگاه بایودکس در دو شرایط قبل از خستگی ) 3 تکرار( و پس از خستگی ) 3 تکرار( انداز هگیری شد. برای اجرای برنامه خستگی تا حد واماندگی از آزمون سایمون استفاده شد. یافت هها خستگی ناشی از دویدن تا سرحد واماندگی، تأثیر معناداری بر تعادل ایستا و پویا )جاب هجایی ضریب عملکرد ( داشت. ایجاد خستگی با پروتکل سایمون در جه تهای سخت آزمون تعادل پویا )قدامی، قدامی-خارجی و خارجی( نسبت به قبل از پروتکل خستگی تفاوت معناداری در تعادل پویا بر روی آزمودن یها داشت. نتیج هگیری با توجه به نتایج م یتوان گفت خستگی با کاهش کنترل پاسچر موجب کاهش تعادل در زنان مبتلا به هایپرلوردوزیس کمری م یشود