تأثیر الگوی توزیع بارش و معادله نفوذ در شبیهسازی سیلاب شهری مطالعه موردی: حوضه عبدالسلام کنگان
نویسندگان
1 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جهرم، صندوق پستی 74135-111، جهرم، ایران
2 گروه عمران، واحد استهبان، دانشگاه آزاد اسلامی، استهبان، ایران
3 گروه عمران، واحد استهبان، دانشگاه آزاد اسلامی، استهبان، ایران
doi
چکیده
یکی از پرکاربردترین مدلهای شبیهسازی هیدرولوژیکی و هیدرولیکی جریان در شبکه دفع آبهای سطحی شهری، مدل SWMM است. این مدل همچون سایر مدلهای جامع، در برگیرنده دامنه گستردهای از دادهها و اطلاعات ورودی است. در چنین شرایطی احتمال دارد به دلیل عدم دسترسی به دادههای واقعی یا پایین بودن دقت اندازهگیری آنها، نتایج مدل چندان قابل اطمینان نباشند. میزان این عدم قطعیت بسته به حساسیت مدل به دادههای ورودی متفاوت است. هدف از پژوهش حاضر بررسی حساسیت مدل SWMM به الگوها و زیرمدلهای مورد استفاده در آن میباشد. بدین ترتیب که ضمن بررسی تاثیر 5 تیپ توزیع مصنوعی الگوی بارندگی، 4 طول گام زمانی تعریف دادههای بارش، 3 مدل نفوذپذیری و نهایتا 2 روش روندیابی هیدرولیکی بر دبی حداکثر سیلاب، حساسیت مدل به این الگوها و زیرمدلها مورد بررسی و مقایسه قرار گرفته است. به منظور تحلیل حساسیت مدل، از دو روش گرافیکی و آنالیز همبستگی استفاده گردید. بر اساس نتایج حاصله، بیشترین حساسیت مدل به طول گامهای زمانی بارندگی تشخیص داده شد که در آن با تغییر گام زمانی از 15 دقیقه به 90 دقیقه، دامنه تغییرات نسبی دبی اوج به 5/26 % و 5/37 % هم رسید. بعد از آن مدل، با ضرایب اسپیرمن حدود 1، نسبت به معادله نفوذ انتخابی، از بیشترین حساسیت برخوردار بود اما میزان حساسیت مدل به تیپ الگوی توزیع بارندگی، بسته به شرایط تعریف شده برای شبیهسازی، متغیر تشخیص داده شد.