اثر شدت تمرین استقامتی بر هورمون‎های جنسی و بهبود سندروم تخمدان پلی کیستیک در موش‎های صحرایی

نویسندگان
doi
10.29252/jmj.11.3.39
چکیده

زمینه و هدف: افزایش وزن و تجمع توده چربی از عوامل ایجاد سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) است. پژوهشگران ورزش‎های سبک را به عنوان درمان کلینیکی برای بهبود بسیاری از بیماری‎ها معرفی می‌کنند. از این رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر شدت تمرین بر تغییرات هورمون‎های موش‌های صحرایی مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک انجام شد. روش بررسی: 40 سر موش صحرایی ماده نژاد ویستار با وزن 20±180 گرم که دارای 2 الی 3 دوره متوالی سیکل استروس بودند، به دو گروه سالم (10n=) و پلی کیستیک (30n=) تقسیم شدند. سپس گروه پلی کیستیک به وسیله تزریق استرادیول والرات بعد از گذشت 60 روز بیمار شدند و به تعداد مساوی در سه گروه شاهد، گروه ورزش با شدت کم (25 متر در دقیقه) و گروه ورزش با شدت متوسط (28 متر در دقیقه) قرار داده شدند. تمرینات شش جلسه در هفته و هر جلسه به مدت 60 دقیقه برای مدت هشت هفته انجام گرفت. نمونه سرم تهیه و فاکتور‎های خونی LH, FSH، تستوسترون آزاد و استروژن به روش الیزا اندازه گیری شدند. یافته‎ها: غلظت هورمون FSH در گروه ورزش با شدت کم افزایش معناداری نسبت به گروه کنترل سالم و شاهد نشان داد. غلظت هورمون تستوسترون آزاد در گروه ورزش با شدت متوسط افزایش معناداری نسبت به گروه شاهد از خود نشان داد (05/0>p). در غلظت استروژن تغییر معناداری نسبت به گروه کنترل سالم و شاهد مشاهده نشد ( 05/0