سلامت روان اعضای هیئت علمی رشته تربیت‌بدنی و غیرتربیت‌بدنی دانشگاه آزاد اسلامی

نویسندگان
doi
10.29252/jmj.9.3.6
چکیده

مقدمه: بسیاری از محققین معتقدند که مشکلات ذهنی از جمله اضطراب و افسردگی، کاهش عزت نفس و ضعف نشانگان جسمانی و اجتماعی را می‌توان با تمرین و فعالیت بدنی بهبود بخشید. هدف از پژوهش حاضر مقایسه میزان سلامت روان اعضای هیئت علمی رشته تربیت بدنی و رشته‌های غیرتربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی بود. روش کار: روش تحقیق در این پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی بود که به شکل پیمایشی روی 600 نفر از اعضای هیئت علمی زن و مرد رشته تربیت‌بدنی و غیر‌تربیت‌بدنی واحدهای یازده گانه دانشگاه آزاد اسلامی به عنوان نمونه آماری انجام شد. روش نمونه‌گیری، خوشه‌ای چندمرحله‌ای تصادفی بود. برای اندازه‌گیری سلامت روانی آزمودنی‌ها از پرسش‌نامه سلامت عمومی 28 سوالی (28GHQ-) و برای مقایسه میانگین‌های دو جامعه از آزمون t مستقل استفاده شد. یافته‌ها: تجزیه و تحلیل آماری نشان داد در ابعاد افسردگی، ضعف در عملکرد اجتماعی و اضطراب، بین اعضای هیئت علمی رشته تربیت‌بدنی و غیرتربیت‌بدنی تفاوت معناداری وجود دارد، اما در بعد علائم جسمانی تفاوت معنادار نیست. همچنین میزان افسردگی و اضطراب در اعضای هیئت علمی رشته تربیت بدنی در مقایسه با اعضای هیئت علمی رشته‌های غیرتربیت‌بدنی کم‌تر بود. بحث و نتیجه‌گیری: با توجه به مطرح‌بودن ورزش به عنوان یکی از ابزارهای حفظ سلامت جسمانی- روانی و پیشگیری از بروز ناهنجاری‌های روانی و شرایط شغلی و ارتباط بیش‌تر اعضای هیئت علمی رشته تربیت بدنی با فعالیت های جسمانی و ورزشی، این گروه نسبت به اعضای هیئت علمی رشته‌های غیرتربیت بدنی از افسردگی و اضطراب کم تر و سلامت روان مطلوب تری برخوردارند. بر این اساس شرکت مدرسین رشته‌های غیرتربیت‌بدنی در برنامه‌های ورزشی توصیه می‌شود.