تعیین اثر تغییر فاصله چشمه تا پوست بر درصد دوز عمقی در درمان آیزوسنتریک در پرتودرمانی با فوتون 6MV
نویسندگان
doi
10.22118/jsmj.2017.49803چکیده
زمینه و هدف: یک روش محاسبه دوز در پرتودرمانی، استفاده از درصد دوز عمقی (PDD) است. PDD، با افزایش فاصله چشمه تا سطح (SSD) ، با قانون عکس مجذور فاصله تغییر میکند. در شرایط بالینی، بایدSSD استاندارد را به مقداری که در عمل به کار میرود، تبدیل کرد. لذا در این پژوهش یک فاکتور جدید جهت محاسبه PDD وابسته به SSD پیشنهاد می شود. روش بررسی: از شتاب دهنده الکتا کامپکت برای فوتونهای ایکس6 مگاولتاژی، فانتوم Scanditronix blue با ابعاد 50×50×50cm 3 و دو اتاقک یونساز با حجم حساس0.13CC استفاده شد. PDD برای میدانهای 8×8, 10×10، 6.4×6.4 در SSD های 80 و100 سانتیمتر بهطور جداگانه دوزیمتری شد. K s0 و K s به ترتیب پراکندگی کلیماتور را برای میدان درSSD استاندارد وSSD جدید به حساب می آورند. نسبت K s0 و K s برای اصلاح رابطه ماینورد اعمال شد. ی افتهها: با اصلاح فاکتور ماینورد، برای میدانهای 8×8, 10×10 ، PDD با دقت بیشتر محاسبه شد. اما برای میدان 6.4×6.4 بهبود محاسبه PDD در عمق های حدود منطقه بیلدآپ مشاهده شد. نتیجهگیری: روش فاکتور ماینورد برای میدانهای کوچک که پراکندگی کلیماتور در آنها کم است، قابل استفاده است. اما، برای عمق ها یا SSD های بزرگ، میتوان با به کاربردن روش ماینورد تصحیح شده، دقت محاسبات PDD را برای SSDهای مختلف افزایش داد.