آستروسیتهای جنینی موش، همانند سلولهای سرطانی، قادر به تنظیم متابولیسم انرژی از مسیر واربورگ هستند
نویسندگان
doi
چکیده
زمینه و هدف: اثر واربورگ نوعی گلیکولیز بی هوازی در حضور اکسیژن است که در آن سلولهای توموری تمایل به جذب گلوکز و ترشح لاکتات در حضور اکسیژن دارند تا انرژی لازم برای رشد در شرایط فقر غذایی فراهم گردد. در مطالعات گذشته سلولهای جنینی میتوانند مشابه سلولهای سرطانی رفتار کنند بر اساس این تحقیقات در این مطالعه با القای گرسنگی و ایجاد شرایط محیطی مشابه با شرایط سلولهای سرطانی به درک اثر واربورگ در سلولهای آستروسیت جنینی کشت شده از مغز نوزاد موش پرداخته شد. روش بررسی: آستروسیتها درDMEM/FBS 10 درصد کشت داده شدند. در کشت ثانویه در زمانهای 16، 48 و 72 ساعت گرسنگی در سلولها القا شد و در انتها مصرف گلوکز، میزان ترشح لاکتات و فعالیت LDH داخل سلولی به روش فتومتریک اندازهگیری گردید. یافته ها: مصرف گلوکز 48 ساعت بعد از القای گرسنگی سلولی 42% در مقایسه با گروه کنترل افزایش داشت (05/0P<.). همچنین 16 ساعت بعد از القای گرسنگی ترشح لاکتات افزایش و 72 ساعت بعد فعالیتLDH داخل سلولی افزایش معنادار 63/7 برابری را نشان داد (05/0P<.) . نتیجهگیری: تولید و ترشح لاکتات در این سلولها بهعنوان منبع انرژی و همینطور ترکیبی شیمیایی برای تبادل پیام با یکدیگر، همانند سلولهای توموری، عمل میکند. با توجه به ایجاد شرایطی مشابه با شرایط سلولهای توموری برای آستروسیتها، امید است این یافتهها منجر به درک بهتر مفاهیم متابولیسم سلولهای توموری و طراحی استراتژیهای جدید درمانی بر علیه این سلولها در مغز گردد.