شناسایی و اولویت بندی مهم ترین عوامل مؤثر در پیشبرد برنامه های مدیریت شهری در حوزه بافت فرسوده (مطالعه موردی: شهر ماکو)
نویسندگان
1 استادیار گروه هنر و معماری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد شهرسازی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3 استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
چکیده
شهرها که یکی از سکونتگاهها و مکان تجمع زیستی انسان از ابتدا تاکنون بودهاند، مجموعهای از عوامل زنده و پویا هستند و ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ ﻣﻨﺒﻊ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻣﻄﺮﺡ میباشند. ﻧﻘﺶ و ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﺷﻬﺮﻱ ﺩﺭ ﺭﻭﻧﺪ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻭ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺳﻜﻮنتگاهﻫﺎﻱ ﺷﻬﺮﻱ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻬﻢ ﻭ ﺗﻌﻴﻴﻦ کننده بوده و امروزه در پی روند شتابان توسعه و تحولات شهری در کشور، فراهمسازی محیط زندگی متناسب با این تغییرات جزء جدانشدنی برنامهریزی و مدیریت شهری شده است. در سالهای اخیر به منظور پاسخگویی به این نیازها، بافتهای فرسوده شهری که اصالت و هویت هر شهری بیشتر در آن متجلی میباشد، اهمیت عمدهای یافته و مورد توجه ویژه قرار گرفتهاند. هدف اصلی پژوهش حاضر، شناسایی، ارزیابی و تحلیل عوامل کلیدی مؤثر بر فرآیند برنامهریزی بافت فرسوده ماکو میباشد. این تحقیق بر اساس هدف، کاربردی بوده و ماهیت دادههای آن کیفی است. بر اساس گردآوری دادهها نیز، اسنادی و پیمایشی بوده و روش تحقیق آن، تحلیل ساختاری است. دادههای اولیه به منظور تحقق هدف پژوهش، 22 عامل و متغیر در قالب 5 دسته معیار میباشد که با استفاده از نرمافزار میکمک جهت شناسایی عوامل کلیدی و به کمک فرآیند تحلیل سلسله مراتبی جهت اولویتبندی تحلیل گردیدهاند. نهایتاً 11 عامل و متغیر شیوه مدیریت؛ طرحهای ساماندهی، بهسازی و نوسازی بافت فرسوده؛ مدیران و نیروی انسانی متخصص؛ فراهم بودن زیرساختها و امکانات زیربنایی اولیه؛ هماهنگی دستگاههای اجرایی؛ مسکن و زمین؛ ظرفیتهای اقتصادی-محیطی؛ محیط زیست و منابع اکولوژیکی؛ سرمایهگذاری (دولتی و خصوصی)؛ تحقیق و توسعه و مشارکت به عنوان عوامل کلیدی و پیشران فرآیند برنامهریزی شناسایی گردیده و مبنای ارائه پیشنهادها و راهکارهایی جهت پیشبرد برنامهها و دستیابی به اهداف آتی مدیریت شهری در حوزه بافت مذکور قرار گرفتهاند.