بررسی اثربخشی آموزش مهارتهای ارتباطی به شیوۀ شناختی رفتاری بر نقش افزایش صمیمیت و زناشویی زوجین
نویسندگان
doi
چکیده
زمینه و هدف: در پژوهش حاضر اثربخشی آموزش مهارتهای ارتباطی به شیوۀ شناختی رفتاری بر نقش صمیمیت زناشویی زوجین مورد بررسی قرار گرفت. روش بررسی: جامعۀ آماری این پژوهش 20 زوج شهر اهواز میباشند که مدت دو سال از ازدواج آنها گذشته باشد و به فراخوان محقق برای شرکت در دورههای آموزشی پاسخ دادهاند. نمونۀ انتخاب شده با استفاده از روش انتخساب تصادفی به دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامۀ تعارضات زناشویی (MCQ) و پرسشنامۀ صمیمیت در ازدواج (MIQ) بود. طرح پژوهشی، طرح پیشآزمون_پسآزمون با گروه کنترل بود. یافتهها: نتایج تحلیل فرضیهها با استفاده از روش آماری تحلیل کواریانس تک متغیری و چند متغیری نشان داد که آموزش مهارتهای ارتباطی باعث افزایش صمیمیت و کاهش تعارضات زناشویی و مؤلفههای آن شده است. نتیجهگیری: نتایج اثربخشیمهارتهای ارتباطی بر نقش صمیمیت زناشویی زوجین به تفصیل مورد بحث قرار گرفته است.