مطالعۀ تطبیقی نقش حسننیت بیمهگر در انعقاد عقد بیمه (حقوق ایران و نظامهای حقوقی معاصر)
نویسندگان
1 گروه حقوق خصوصی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 گروه حقوق خصوصی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22056/ijir.2015.03.07چکیده
حسننیت در مرحله انعقاد عقد بیمه، نقش ملموسی در تعهدات بیمهگر ایفا مینماید. از منظر حقوقی، تعهد بیمهگر به رعایت حسننیت ضمن روشنگری در قراردادهای بیمه، موجب افزایش کارایی آن نیز میشود؛ زیرا، شفافسازی تعهدات بیمهگر و کاهش حجم دعاوی میتواند انتظارات معقول و منطقی بیمهگذار از تحصیل بیمهنامه را بیشازپیش تأمین نموده و بیمه را به خاستگاه اصلی خود نزدیک نماید که همان لزوم حمایت از منافع بیمهگذار، بیمهشده و ذینفع است. اگرچه شمارش تعهداتی که حسننیت بر بیمهگر تحمیل مینماید، ممکن نبوده و در هر مورد متفاوت است، لکن، مهمترین تعهداتی که در زمان انعقاد عقد بیمه حسننیت بر بیمهگر تحمیل مینماید ارائه اطلاعات، خودداری از تحمیل شروط ناعادلانه، شفافیت انشای شروط و ارائه پرسشنامه به بیمهگذار در ارائه مطالب است. نقض حسننیت توسط بیمهگر از جمله موجب میشود تا در صورت بروز اختلاف، بیمهنامه و شرایط آن علیه وی و به نفع بیمهگذار، ذینفع یا بیمهشده تفسیر شود.مقاله حاضر به بررسی نقش حسننیت بیمهگر در حقوق ایران و نظامهای حقوقی معاصر پرداخته است.
