بررسی ارتباط بین اندکس‌های پلاکتی با وسعت بیماری عروق کرونر در بیماران مبتلا به بیماری ایسکمیک قلب

نویسندگان
doi
چکیده

زمینه و هدف: بیماری عروق کرونر، شایع­ترین بیماری قلبی و شایع­ترین علت منجر به مرگ در سراسر دنیا است. به­نظر می­رسد واکنش­پذیری بیش از حد پلاکت­ها و فعال شدن آنها در حوادث حاد کرونری نقش علت­گونه داشته باشد. با استفاده از شمارشگرهای اتوماتیک، تعداد پلاکت­ها و اندکس­های حجمی پلاکتی به­طور روتین در آزمایشگاه­ها در دسترس می­باشد و مقادیر آنها منعکس­کنندۀ میزان تحرک و تولید پلاکت­ها می­باشد. لذا هدف از این مطالعه، بررسی تغییرات اندکس­های پلاکتی در شدت­های مختلف درگیری عروق کرونر و تلاش برای یافتن یک ارتباط بالینی و پاتولوژیک است. روش بررسی: مطالعه بر روی 201 بیمار با تشخیص بیماری عروق کرونرکه تحت آنژیوگرافی قرار گرفتند انجام شد. بیماران به سه گروه آنژین پایدار، آنژین ناپایدار و انفارکتوس حاد تقسیم و سپس اندکس­های پلاکتی شامل تعداد پلاکت(PC)، میانگین حجمی پلاکت(MPV)، توزیع پلاکتی (PDW) و پلاتوکریت(PCT)، درآنها براساس وسعت بیماری کرونربادو روش نمره­دهی مشاهده­ای و SYNTAX بررسی شد. یافته­ها: میانگین سنی بیماران 57 سال بود و 65 درصد مرد بودند. میانگین MPV وPDW درگروه­های مورد مطالعه نسبت به گروه کنترل بالاتر بود(04/0P= و03/0 p=). در گروه انفارکتوس، PDW در بیماران با درگیری سه رگ به­طور معناداری بالاتر از بیماران با درگیری یک رگ بود(04/0P=).البته دیابت هم در بروز این تفاوت تأثیر معناداری داشت(01/0P=). نتیجه­گیری: در این مطالعه PDW با شدت بیماری عروق کرونر در ارتباط بود، ولیبین سایر اندکس­ها و شدت بیماری ارتباطی یافت نشد.