اثر روزهداری ماه رمضان بر کنترل قند و لیپید و موارد هایپوگلیسمی در بیماران دیابتی تحت درمان با متفورمین
نویسندگان
doi
چکیده
زمینه و هدف: هدف از این مطالعه بررسی قند، لیپید و تعداد موارد هایپوگلیسمی در بیماران دیابتی نوع 2 تحت درمان با متفورمین حین روزهداری در ماه رمضان میباشد. روش بررسی: یکماه قبل از ماه رمضان 30 بیمار دیابتی نوع 2 واجد شرایط ورود به مطالعه تحت درمان قبلی متفورمین بایا بدون گلوتازون و آکاربوز وارد مطالعه شدند. پرسشنامه فردی در ابتدای بررسی تکمیل و به بیماران توصیه شد که در ماه رمضان موارد هپیوگلیسمی را جهت اطلاع یادداشت نمایند. جمعآوری نمونههای خونی جهت اندازهگیری قند خون(FBS)، هموگلوبین گلیکوزیله(HbA 1 C)، فروکتوزآمین، کلسترول تام، لیپوپروئتین با دانسیتۀ پایین (LDL)، لیپوپروئتین با دانسیتۀ بالا (HDL) و میزان تریگلیسرید، 4 روز قبل و بعد از رمضان انجام شد. وزن، BMI، فشار خون سیتولی و دیاستولی قبل و بعد از رمضان تعیین گردید. یافتهها: از مجموع 30 نفر گروه مطالعه، 9 نفر مرد (30%) و 21 نفر زن (70%) بودند. بهجز یک نفر، 29 نفر تمام ماه رمضان را روزه گرفتند. میانگین سنی 2/8 + 6/52 سال بود، کمترین سن 37 سال و بیشترین 65 سال بود. میانگین کلی وزن قبل و پس از رمضان به ترتیب 7/10 + 2/68 و 2/10 + 6/67 کیلوگرم بود که تغییرات وزن کاهش معنادار داشت (04/0=P). تغییرات BMI ، FBS ، HbA 1 C ، فروکتوز آمین، کلسترول تام، تریگلیسرید، کلسترول LDL، کلسترول HDL و میانگین فشار خون سیتولیک و دیاستولیک معنادار نبود. موارد هیپوگلسیمی 3 نفر بود که شدید نبود. نتیجهگیری: روزهداری اثر قابل ملاحظهای در کنترل گلیسمیک و لیپید بیماران تحت درمان با متفورمین ندارد. هیپوگلیسمی شدید در طی روزهداری دیده نشد، ولی بهعنوان یک عارضه باید مد نظر باشد.