بررسی اثر افزودن سرترالین به آنتی سایکوتیک ‌های تیپیک در کاهش علایم منفی بیماران اسکیزوفرنی بستری در بیمارستان گلستان اهواز در سال 1391

نویسندگان
doi
چکیده

زمینه و هدف: دراین پژوهش بررسی اثر افزودن سرترالین به آنتی سایکوتیک های تیپیک در کاهش علایم منفی بیماران اسکیزوفرنی مد نظر بوده است. روش بررسی: این مطالعه، یک کارآزمایی بالینی دوسوکور می­باشد. 30 بیمار اسکیزوفرنی طبق معیارهایDSM-IV-TR  بستری در بخش روان­پزشکی زنان و مردان بیمارستان گلستان، انتخاب و به دو گروه مساوی تقسیم شدند. افسردگی با مقیاس افسردگی همیلتون رد شد. یک گروه از بیماران سرترالین (با دوز 50 میلی­گرم روزانه) و گروه دیگر دارونما دریافت نمودند. بیماران طی 6 هفته مطالعه توسط PANSS Scale ( Positive & Negative Symptom Scale ) هفتگی مورد ارزیابی قرار گرفتند و تأثیر سرترالین و دارونما بر کناره­گیری اجتماعی، کناره­گیری عاطفی، عاطفۀ سطحی­شده و سایر علایم منفی بررسی شد. یافته­ها: سرترالین در کاهش کناره­گیری اجتماعی، کناره­گیری عاطفی، عاطفۀ سطحی­شده و سایر علایم منفی در بیماران اسکیزوفرنی تفاوت معناداری با دارونما نداشت. نتیجه­گیری: اضافه کردن سرترالین به آنتی سایکوتیک های تیپیک در کاهش علایم منفی بیماران اسکیزوفرنی مؤثر نمی­باشد