بررسی اثر آلبومین در مقایسه با پلاسبو بر روی عملکرد بالینی پس از سکتۀ مغزی ایسکمیک در حوزۀ شریان مغزی میانی در بیماران مراجعه‌کننده به بیمارستان گلستان اهواز

نویسندگان
doi
چکیده

زمینه و هدف : سکتۀ مغزی سومین علت مرگ در جهان و شایع ترین علت ناتوانی در افراد مسن می باشد.آلبومین به-عنوان درمان مبتلایان به سکتۀ مغزی استفاده می شود. هدف این مطالعه، بررسی اثر آلبومین بر روند بهبود عملکرد بالینی بیماران سکتۀ حاد ایسکمیک می‌باشد. روش بررسی : مطالعه به روش دو سوکور انجام شد. 139 بیمار مبتلا به سکتۀ حاد ایسکمیک که حداکثر 5 ساعت از وقوع سکتۀ آنها گذشته بود. یک گروه از بیماران تحت درمان با آلبومین انسانی 20 درصد وریدی و گروه دیگر با پلاسبو در مدت 2 ساعت قرارگرفتند. تمام بیماران در بدو بستری و پایان ماه سوم بر اساس معیارهای M.R.S و Barthel ارزیابی شدند. یافته­ها: آلبومین تاثیر معنی­داری بر کاهش طول دوره­ی بستری داشت(05/0P<)، اما تفاوت میزان مرگ در دو گروه دارونما و آلبومین  معنادار نبود(05/0P>). در بیماران گروه آلبومین تفاوت قابل توجهی در میانگین رتبه­ها از نظر معیار MRS (6/61 در گروه آلبومین در مقابل 2/78 درگروه دارونما) و تفاوت میانگین معیار Barthel (38 در گروه آلبومین در مقابل 28 در گروه دارونما) نسبت به گروه دارونما مشاهده شد(05/0P<). زمان شروع داروی آلبومین بعد از سکته در میزان بهبود عملکرد بالینی بیماران، نقش مؤثری داشت (05.0P<). نتیجه­گیری: به­نظر می­رسد درمان با آلبومین جهت بهبود عملکرد بالینی بیماران و کاهش مدت بستری کارآمد است. این دارو در صورت تزریق زودهنگام اثردهی بیشتری خواهد داشت.