بررسی فراوانی انتروباکتریاسه واجد بتالاکتامازهای وسیعالطیف و تعیین الگوی مقاومت آنتیبیوتیکی آنها در نمونههای بالینی بیمارستانهای آموزشی دانشگاه جندیشاپور اهواز
نویسندگان
doi
چکیده
زمینه و هدف: تولید بتالاکتا مازهای وسیعالطیف توسط ایزولههای انتروباکتریاسه به عنوان یک مکانیسم مهم مقاومت در مقابل آنتیبیوتیکهای بتالاکتام محسوب میشود. این مقاومت اکنون یکی از معضلات اصلی برای درمان عفونتهای میکروبی میباشد. هدف از این مطالعه بررسی فراوانی بتالاکتامازهای وسیعالطیف در ایزولههای انتروباکتریاسه و تعیین الگوی مقاومت آنتیبیوتیکی این ایزولهها میباشد. روش بررسی: در این مطالعه، 240 ایزوله انتروباکتریاسه از نمونههای کلینیکی بیمارستانهای گلستان و امامخمینی اهواز جمعآوری شده و با تستهای بیوشیمیایی استاندارد تعیین هویت شدند. در مرحله بعد حساسیت این ایزولهها نسبت به 9 آنتیبیوتیک به روش دیسک دیفیوژن تعیین گردید. سپس ایزولههای انتروباکتریاسه مولد بتالاکتامازها از طریق تست تأییدی دیسک ترکیبی و بر اساس معیار CLSI شناسایی گردیدند. یافتهها: در این مطالعه تعداد 240 ایزوله از باکتریهای خانواده انتروباکتریاسه شناسایی گردیدند که از میان آنها E.coli با 3/71%، Enerobacte r با 1/27% و Klebsiella با 2/1%، بیشترین ایزوله را تشکیل دادند. نتایج حاصل از تستهای فنوتیپی نشان داد که از 240 ایزوله انتروباکتریاسه 108 ایزوله (45 %) مولد بتالاکتاماز بودند. نتایج تست دیسک دیفیوژن نیز نشاندهندۀ میزان مقاومت باکتریهای اشریشیاکلی، انتروباکتر و کلبسیلا نسبت به سفتازیدیم و سفوتاکسیم به ترتیب 3/43 و 8/55 درصد بود. نتیجهگیری: مطالعه حاضر نشان می دهد که سویه های انتروباکتریاسه مولد آنزیم های ESBL در حال افزایش هستند. بنابراین بررسی مقاومت های ناشی از تولید آنزیم های بتالاکتاماز وسیع الطیف، قبل از تجویز داروی مناسب، می تواند از انتشار باکتریهای مقاوم جلوگیری نماید.