قواعد عمومی حاکم بر قراردادهای بهرهبرداری از حقوق ادبی و هنری در ایران با مطالعۀ تطبیقی در حقوق فرانسه و مصر
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق دانشگاه فردوسی مشهد
2 استادیار گروه حقوق دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22067/fiqh.v0i0.9569چکیده
اهمیت قراردادهای بهرهبرداری از حقوق ادبی و هنری، در برخی از نظامهای حقوقی همچون فرانسه، به وضع مقررات عمومی و مشترک درخصوص تشکیل قراردادهای مزبور منتهی گردیده است. لیکن تاکنون در نظام حقوقی ایران بخش مستقلی برای تبیین قواعد مشترک حاکم بر این دسته از قراردادها اندیشیده نشده است. برخلاف پیش بینی برخی تشریفاتی از قبیل کتبی بودن قرارداد در حقوق فرانسه و مصر، در نظام حقوقی ایران تشکیل قرارداد بهرهبرداری هیچ گونه تشریفاتی ندارد. در نظامهای حقوقی مزبور، انعقاد قراردادهای بهرهبرداری از حقوق مادی پدیدآورنده، توسط نمایندگان قراردادی یا قانونی وی امکانپذیر است؛ لیکن اعمال جنبههای معنوی آمیخته به آن در صلاحیت شخص پدیدآورنده میباشد. همچنین اصولاً انتقال کلی آثار آینده باطل دانسته شده است. به علاوه باید قلمرو موضوعی و انواع حقوق انتقالی، کمیت آن و کیفیت و شیوۀ بهرهبرداری از اثر تعیین گردد. درخصوص قراردادهای معاوضی بهرهبرداری از حقوق ادبی و هنری، در حقوق فرانسه، اصل لزوم مشارکت پدیدآورندگان در عواید بهرهبرداری از اثر خود پیشبینی شده است در حالی که در نظام حقوقی مصر امکان مشارکت نسبی، تعیین مبلغی مقطوع و یا ترکیبی از آن وجود دارد. در حقوق ایران مقررات ویژهای در این خصوص پیش بینی نشده و موضوع مشمول قواعد عمومی است.