فراوانی سندرم متابولیک و عوامل پیشگویی‌کنندة آن در بیماران دیابتی نوع 2 در اهواز

نویسندگان
doi
چکیده

زمینه و هدف: سندرم متابولیک یکی از مهم­ترین عوامل خطر بیماری دیابت و بیماری­های ایسکمیک قلب است. هدف از این مطالعه، تعیین فراوانی سندرم متابولیک در بیماران دیابتی نوع 2 و مقایسة فراوانی و قدرت پیشگویی اجزای آن با مقایسة کرایتریاهای ATP III و IDF است. روش بررسی: این مطالعه به روش مقطعی بر روی 350 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 مراجعه­کننده به کلینیک دیابت بیمارستان­های گلستان و امام خمینی اهواز با روش نمونه­گیری تصادفی ساده در سال 1389 انجام شد. داده­ها توسط پرسشنامه جمع­آوری و توسط آزمون­های تی­مستقل، مجذور کای و رگرسیون لجستیک در نرم­افزار SPSS 18 تحلیل شد. یافته­ها: در این مطالعه، فراوانی سندرم متابولیک بر اساس معیارهای ATP III و IDF به­ترتیب 1/73 درصد و 9/64 درصد بود (675/0=κ). بر اساس هر دو  معیار، حداکثر فراوانی سندرم متابولیک در گروه سنی 59-50  سال قرار داشت.  در میان اجزای سندرم متابولیک، کاهش کلسترول HDL بیشترین  فراوانی و نسبت شانس (Odds ratio) را داشت. به­وسیلة مدل رگرسیونی نشان داده شد که فعالیت فیزیکی، جنس زن، میکروآلبومینوری، تری­گلیسرید و کلسترول HDL قادر به پیشگویی ایجاد سندرم متابولیک در بیماران دیابتی نوع 2 هستند. نتیجه­گیری : فراوانی سندرم متابولیک در بیماران دیابتی نوع دو بالا است و متغیرهای جنس، میکروآلبومینوری، تری­گلیسرید سرم، کلسترول HDL و فعالیت فیزیکی پیشگویی­کنندة بروز سندرم متابولیک در این بیماران هستند.