اثرات تمرین ورزشی اجباری بر علایم سندرم محرومیت، تعداد نورونهای هیپوکامپ مغز و میزان هورمون کورتیکوسترون پلاسما در موشهای صحرایی نر معتاد به مورفین
نویسندگان
doi
چکیده
زمینه و هدف: اعتیاد به مورفین موجب اختلال در اعمال رفتاری- شناختی میگردد. هدف از مطالعة حاضر بررسی اثرات تمرین ورزشی اجباری درون تریدمیل بر علایم محرومیت از مورفین، میزان ترشح هورمون کورتیکوسترون، و شمارش تعداد نورونهای هیپوکامپی در نیمکرههای مغز حیوانات معتاد به مورفین بود. روش بررسی: موشهای صحرایی نر بالغ نژاد ویستار در پنج گروه دهتایی شامل: کنترل تمرین کرده، کنترل شاهد تمرین، معتاد، معتاد تمرین کرده و معتاد شاهد تمرین آزمایش شدند. در گروههای معتاد به مورفین با تجویز نالوکسان علایم سندرم محرومیت بهمدت 30 دقیقه شمارش شدند. حیوانات در گروههای تمرینکردة روزانه بهمدت یک ساعت برای 10 روز متوالی (ساعت 10- 9 صبح) درون تریدمیل دویدند. گروههای شاهد تمرین، مدت مشابهی را درون تریدمیل با موتور خاموش ولی با شوک روشن قرار داشتند. در پایان آزمایشات میزان کورتیکوسترون سرم و شمارش نورونهای هیپوکامپ انجام گردید. از روش آماری آنالیز واریانس یکطرفه و تست پشتیبانی LSD برای آنالیز یافتهها استفاده شد. تفاوت بین نتایج با 05/0 P< معنادار تلقی گردید. یافتهها: اعتیاد به مورفین موجب افزایش علایم سندروم محرومیت، افزایش ترشح هورمون کورتیکوسترون، و کاهش تعداد نورونهای هیپوکامپی در هر دو نیمکرههای مغزی گردید که همه معنادار بودند. تمرین اجباری علایم سندرم را بهطور معناداری کاهش داد، اما نتوانست میزان ترشح کورتیکوسترون و تعداد کاهش یافتة نورونهای هیپوکامپ را بهطور کامل طبیعی نماید. نتیجهگیری: تمرین ورزشی اجباری علیرغم اثرات سودمندش بر سلامت بدن و بهویژه شناخت، لیکن در موشهای معتاد به مورفین بهعلت ایجاد استرس اکسیداتیو و عدم جبران تغییر ترشح برخی هورمونها (مانند کورتیکوتروپینها) متعاقب اعتیاد، تأثیرش کمتر میگردد.