مطالعة اثر عصارة هیدروالکلی گیاه مریمگلی بر خاصیت ضد درد مورفین در موش صحرایی
نویسندگان
doi
10.22118/jsmj.2011.55415چکیده
زمینه و هدف: در طب سنتی ایران، در مورد اثر ضد التهابی گیاه مریمگلی ( Saliva Officinalis ) گزارشهایی وجود دارد. در مطالعة حاضر، اثر تجویز مقادیر مختلف عصارة هیدروالکلی مریمگلی بر خاصیت ضد درد مورفین در موش صحرایی، مورد بررسی قرار گرفت. روش بررسی: تعداد 112 سر موشهای صحرایی نر بالغ بهطور تصادفی ساده، به 14 گروه 8 تایی تقسیم شدند. 1- گروه کنترل (سالم با تغذیة عادی)؛ 2- دریافتکنندة دوز مؤثر مورفین؛ 3- گروه شاهد (دریافتکنندة سالین نرمال) ؛ 4 تا 8- پنج گروه دریافتکنندة دوزهای 200، 400، 600، 800 و1000 میلیگرم بر کیلوگرم عصارة هیدروالکلی مریمگلی؛ 9 تا 13- پنج گروه دریافتکنندة دوزهای مختلف عصارة همراه با دوز مؤثر مورفین؛14- دریافت کنندة میلیگرم بر کیلوگرم1 نالوکسان همراه با بهترین دوز عصاره. برای ارزیابی درد موشهای صحرایی از دستگاه تست درد (Tail-flick) و گرمای نقطهای 55 درجه سانتیگراد و زمان قطع خودکار انرژی گرمایشی = (cut off time) 10 ثانیه بر دم آنها تابانده شد. تفاوت بین گروهها با مقدار 05/0 P< معنادار تلقی گردید. یافتهها: بهترین دوز ضد درد، عصارةmg/kg 800 بود که بیشترین اثر ضد درد در دقیقة 45 آزمایش مشاهده شد و توانست آستانة ظهور رفلکس دردناک دم را بالا ببرد. تجویز نالوکسان، 15 دقیقه قبل از تجویز بهترین دوز عصاره، توانست اثر ضد درد عصارة را بهصورت معناداری (05/0P<) کاهش دهد. تجویز بهترین دوز عصاره (mg/kg 800) همراه با مورفین، اثر ضد دردی مورفین را بهطور معناداری (05/0P<) افزایش داد. نتیجهگیری: یافتههای این تحقیق، نشان میدهد که عصارة هیدروالکلی مریمگلی، قادر به افزایش اثر ضد درد مورفین بوده و این اثر را از طریق گیرندههای اوپیوئیدی اعمال میکند که احتمالاً یکی از مکانیسمهای ضد درد آن است. م ع پ 1390؛10(5): 505- 513