تحلیل تأثیر روشهای نوین تدریس بر توسعه مهارتهای فراشناختی فراگیران در آموزش تاریخ.
نویسندگان
1
2
3
doi
10.48310/rhe.2025.4370چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر روشهای نوین تدریس در آموزش تاریخ بر مهارتهای فراشناختی فراگیران است. با توجه به نقش مهم مهارتهای فراشناختی در درک عمیق، تحلیل وقایع تاریخی و توانایی تفکر انتقادی، استفاده از روشهای فعال و نوآورانه در فرایند آموزش تاریخ، ضرورتی انکارناپذیر یافتهاست. این مطالعه با روش توصیفیتحلیلی انجام شده و بر اساس منابع علمی و مطالعات پیشین به تحلیل چگونگی تأثیر روشهایی چون بدیعه پردازی، شبیهسازی، روایتگری تاریخی، پژوههگویی و بهرهگیری از فناوریهای آموزشی پرداختهاست. یافتهها نشان میدهد که این شیوههای تدریس با تحریک تفکر خودآگاه، نظارت بر فرایند یادگیری و توانمندسازی فراگیران در تنظیم راهبردهای شناختی موجب ارتقاء مهارتهای فراشناختی آنان میشود. همچنین فضای فعال و مشارکتی کلاس تاریخ در صورت بهرهگیری از این روشها، زمینه رشد استقلال یادگیری و بازاندیشی فراگیران را فراهممیسازد. در پایان پژوهش بر لزوم بازنگری در رویکردهای سنتی تدریس تاریخ و حرکت بهسوی روشهای نوین و مبتنی بر یادگیرنده تأکید میکند