پیش برندهها و بازدارندههای توسعه صنعت نوغانداری در استان گیلان
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی گیلان، رشت، ایران
2 گروه مدیریت کشاورزی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
3 واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی ، رشت، ایران
doi
10.22048/rdsj.2025.408377.2122چکیده
نوغانداری یکی از مهمترین فعالیتهای بخش کشاورزی است که موجب اشتغال و توانمندسازی روستائیان میشود. استان گیلان یکی از قطبهای مهم نوغانداری کشور است. در سالهای اخیر به دلیل بروز برخی از موانع و مشکلات، فعالیت نوغانداری در کشور با رکود نسبی روبرو بوده است و نوغانداری همچون فعالیتهای آبزیپروری و چایکاری در ردیف مشاغل جانبی قرارگرفته، چنین دیدگاهی نسبت به نوغانداری باعث به حاشیه رفتن این فعالیت در استان شده است. در این راستا بهمنظور شناسایی پیش برندهها و بازدارندههای صنعت نوغانداری در استان گیلان تحقیقی به روش دلفی در سه مرحله در سال 1401 انجام گرفت. جامعهی آماری این تحقیق نوغانداران، کارخانهداران و کارشناسان متخصص و خبره استان گیلان بودند که به روش نمونهگیری گلوله برفی 17 نفر بهعنوان مخاطبان تحقیق، شناسایی و انتخاب شدند. نتایج نشان داد که خبرگان بر 28 عامل پیش برنده و 11 عامل بازدارنده با 99 درصد اطمینان توافق نظر دارند. دراینبین، قدیمی بودن توتستانها، قدیمی بودن ساختار تلنبارها و کمبود اعتبارات در بخش آموزش و ترویج صنعت نوغانداری هر سه مورد با کسب 11/94 درصد از توافق کارشناسان مخاطب بهعنوان مهمترین عوامل بازدارنده توسعهی صنعت نوغانداری در استان گیلان بودند. همچنین نتایج بیانگر آن بود که نوسازی و احیای توتستانها و توانمندسازی نوغانداران از طریق آموزش با کسب 100 درصد از توافق نهائی کارشناسان مخاطب، بهعنوان مهمترین عوامل پیش برنده شناسایی شدند. بر این اساس، توجه به خرید پیله نوغانداران باقیمت مناسب، اعطای تسهیلات بانکی کمبهره جهت بازسازی و احیای توتستانها و تلنبارها، برگزاری کلاسهای ترویجی و کاربردی مؤثر از اقدامات مهمی است که باید موردتوجه قرار گیرد.