امکان سنجی تطبیقی تحقق شهر تاب آور با تأکید بر مؤلفههای حکمروایی خوب شهری (مطالعۀ موردی: سکونتگاههای جدید منطقۀ شهری اصفهان)
نویسندگان
1 دانشجوی دوره دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده علوم جغرافیایی و برنامه ریزی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
2 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده علوم جغرافیایی و برنامه ریزی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.22103/JUSG.2023.2107چکیده
مقدمه: تابآوری میتواند بستر لازم را برای ایجاد یک محیط امن و مناسب در برابر مخاطرات محیطی برای تمام شهروندان فراهم کند. هدف از انجام این پژوهش بررسی مؤلفههای حکمروایی خوب شهری برای تحقق شهر تابآور در برابر زلزله در سطح سکونتگاههای شهری جدید منطقة شهری اصفهان میباشد. داده و روش: با توجه به مؤلفههای مورد بررسی و ماهیت موضوع، رویکرد حاکم بر این پژوهش «توصیفی- تحلیلی» است. این تحقیق ازنظر هدف، کاربردی بوده و در بخش ادبیات تحقیق برای جمعآوری اطلاعات از روش اسنادی و کتابخانهای و جهت گردآوری اطلاعات با استفاده از روش میدانی، نسبت به توزیع پرسشنامه در بین شهروندان سکونتگاههای مورد مطالعه اقدام شده است. یافتهها: نتایج حاصل از رتبه بندی جزئی نشان داده است که از نظر تحققپذیری شهر تابآور براساس مؤلفههای حکمروایی خوب شهری در منطقة شهری اصفهان، سکونتگاه مجلسی با جمع گزینه 3 در رتبه اول و سکونتگاههای جدید بهارستان، شاهینشهر، سپاهانشهر، شهیدکشوری و فولادشهر به ترتیب با امتیاز، 6، 9، 12، 14 و 17 در رتبههای دوم تا ششم قرار دارند. نتیجهگیری: توجه به حکمروایی خوب شهری به عنوان بستر مناسب برای تحقق شهر تاب آور بهعنوان یکی از مهمترین مسائلی میباشد که در حوزة برنامهریزی شهری باید به آن توجه شود.