بررسی نقش آموزش و اطلاعرسانی در تمایل سرمایهگذاران به استفاده از روشهای ساختوساز صنعتی در پروژههای بهسازی و نوسازی بافتهای فرسوده شهری (مورد مطالعه: شهر همدان)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت پروژه و ساخت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استادیار گروه معماری، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت پروژه و ساخت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
بافت فرسوده شهر همدان بیش از 35 درصد مساحت شهر را در برمیگیرد و بیش از 50 درصد جمعیت شهری را در خود جای داده است، و به دلیل تأثیرات چندگانه و مخرب اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی که متوجه ساکنان این بافتها میکند، یکی از مناطق با اولویت بالا محسوب میشود. روشهای ساختوساز صنعتی بهعنوان رویکردی در جهت ساخت ساز پایدار، با عوارض زیستمحیطی کم و قابلیت انطباق با سبکهای مختلف معماری مطرح شدهاند، و میتوانند بهعنوان راهبردِ مؤثری در جهت مواجه با چالشهای زمانی، هزینهای و کیفیتی پروژههای بهسازی و نوسازی بافتهای فرسوده شهری محسوب شوند. این تحقیق که با رویکردی قیاسی و کمی به انجام رسیده است در تلاش است تا با بهرهگیری از روش توصیفی-تحلیلی، و بررسی استنباطی دادههای میدانی، تأثیر فعالیتهای آموزشی و اطلاع رسانی را بر افزایش تمایل سرمایهگذاران به استفاده از این روشها مورد مطالعه قرار دهد. نتایج نشان میدهند که فعالیتهای آموزشی و اطلاع رسانی به ترتیب 56 و 65 درصد بر تمایل سرمایه گذران فعال در حوزه بافتهای فرسوده، و سرمایهگذاران فعال در خارج از این بافتها، بهمنظور استفاده از روشهای ساختوساز صنعتی تأثیرگذار هستند و این تأثیر بر سرمایهگذارانی با توان مالی بالاتر، بیشتر از سایر سرمایهگذاران است. همچنین یافتهها بیانگر این واقعیت است که سرمایهگذاران فعال در بافتهای فرسوده تمایل بیشتری به استفاده از این روشها از خود نشان میدهند. این یافتهها میتواند تأثیر چشمگیری بر افزایش اثربخشی و کارایی فعالیتهای ترویجی در حوزه سیاستگذاری شهری داشته باشد.
