تحلیل وضعیت تاب آوری شهری در برابر مخاطرات طبیعی (مورد مطالعه: شهر باقرشهر)
نویسندگان
1 استادیار و عضو هیات علمی دانشگاه خوارزمی ، تهران، ایران
2 هیات علمی دانشگاه آزاد بروجرد
3 دانشجوی دکترای شهرسازی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد، لرستان
doi
چکیده
مخاطرات طبیعی، شرایط زندگی سکنه شهرهای جهان را بشدّت تحت تأثیر قرار داده است. فزونی بلاها و خسارات مالی و جانی آنها، پژوهشهایی با موضوع تابآوری را در مطالعات شهری الزامآور ساخته و در پی آن، مفهوم تابآوری بهسرعت در ادبیات پایداری شهری جای گشوده است. در پژوهش حاضر تابآوری شهر باقرشهر از شهرهای استان تهران و حاشیه پایتخت در برابر بلایای طبیعی مورد بررسی قرار گرفته است. این پژوهش از منظر هدف جز تحقیقات شناختی و از جهت روش با رویکرد ارزیابی-تحلیلی که برای گرداوری داده ها با رویکرد اسنادی- پیمایشی با بکارگیری ابزارهای پرسشنامه و بازدیدهای میدانی صورت پذیرفته است. حجم نمونه تحقیق به تعداد 30 نفر افراد متخصص و متولی در ساختارمدیریت شهری و افرادی که شناخت کافی به شهر باقرشهر داشته اند با تکنیک گلوله برفی شناسایی و انتخاب شدند. تجزیهوتحلیل داده ها با استفاده از شاخصهای مرکزی آمار توصیفی، مدل آنتروپی شانون (برای وزندهی شاخصها و معیارها) و مدل ویکور (بمنظور رتبهبندی) با نرمافزارهای SPSS، GIS و Excel بوده است. یافتههای تحقیق حاکی از آن است که از بین ابعاد چهارگانه تاب آوری (کالبدی، اقتصادی، اجتماعی و نهادی) بعد کالبدی-محیطی دارای بیشترین اهمیت (0.4) در میزان ناتاب آوری شهر باقرشهر داشته است. وضعیت نامطلوب بافت محلات و دسترسی نامناسب به امکانات و خدمات امدادرسان از جمله ویژگیهای این شهر است که تاب آوری آن را تحت تأثیر قرار داده است. در بررسی زیرشاخص ها در سطح محلات، مشخص شد که سه محله جنوب شهر با توجه به شرایط کالبدی، اجتماعی (0.25)-اقتصادی (0.15) و نهادی (0.2) دارای تاب آوری کمتری نسبت به محلات شمال شهر هستند. نتایج کلی تحقیق بیانگر آنست که شهر باقرشهر در برابر مخاطرات طبیعی از تاب آوری پایینی برخوردار است و نیازمند توجّه جدی به ابعاد مختلف آن بهخصوص بعد کالبدی- محیطی شهر است.