ارتباط باستان شناسی و تاریخ در روند پژوهشهای تاریخی.
نویسندگان
doi
10.48310/rhe.2025.4215چکیده
انسان همیشه در طول تاریخ در تلاش جهت شناخت گذشته است. این شناخت از طریق مدارک مکتوب و مدارک به جای مانده شامل مواد فرهنگی و آثار باستانی است که نتیجۀ فعالیت انسان و تعاملات او با محیط پیرامون است. مناظر فرهنگی و تاریخی به عنوان نشانه آشکار برهمکنش فرهنگ ساز انسان به ارتباط نزدیک پژوهشهای باستانشناسی و تاریخ در کنار مدیریت و بهرهوری بهینه از مواریث فرهنگی ما را کمک میکند. تاریخ حوزههای مشترکی با دانش و فعالیتهای باستانشناسی دارد و در توسعه، حفظ، احیاء، ارتقاء بناها و یادمانهای حاصل از فعالیت باستانشناسی تلاشهای بسیاری کرده است. حال با توجه به موضوعات مشترک بین باستانشناسی وتاریخ در حوزه فرهنگی، این دو رشته میتوانند ارتباط تنگاتنگی برقرار کنند. هدف از این مقاله بیان ارتباط دو رشته باستانشناسی و تاریخ است؛ که نتایج حاصل از تحقیقات میتواند منجر به بستر سازی لازم در راستای ارتباطات و هم پیوستگی دو رشته تاریخ و باستان شناسی بر اساس رویکرد تاریخی و فرهنگی گردد. هر دو رشته در تلاش بابت یادگیری از طریق کنش متقابل بین دادههای جمعآوری شده در کنار منابع مکتوب هستند؛ تا پاسخ دهند که انسان از کجا آمده، چه گذشتهای دارد و گذشتگان چه میراثی برای ما به جای گذاشتهاند. روش تحقیق نظری و بر مبنای مطالعات کتابخانهای است. بر این اساس، رویکرد اصلی در تدوین برنامه هر دو رشته شناخت فرهنگ ایران با محوریت بخشهای صیانت و نظارت از آثار باستانی و فرهنگی است.