راهبردهای تدریس موثر در آموزش تاریخ با تأکید بر تدریس فعال و کار گروهی.
نویسندگان
1 دکتری تاریخ اسلام دانشگاه اصفهان، دبیر، اداره آموزش و پرورش شهرستان خانمیرزا
doi
10.48310/rhe.2023.3575چکیده
تغییرات بنیادی در نظام آموزش و پرورش، از ضروریات یک نظام پویا و در حال رشد است. یکی از تغییرات در این زمینه، به کارگیری روشهای تدریس نوین در فرایند آموزشی کشور است. روشهای تدریسی که علاوه بر عملکرد معلمان، فعالیت دانشآموزان را هم به عنوان یکی از مهمترین هدف خود مد نظر قرار داده است. یکی از روشهای موفق که در پیشرفت تحصیلی تأثیر زیادی دارد یادگیری به شیوه همیاری یا کار گروهی است که زمینه دانشی و عاطفی و اجتماعی به هم پیوند میخورند و جنبههای گوناگون شخصیت فراگیرندگان مورد تأیید قرار میگیرند. معلم باید فعالیتهای یادگیری از طریق همیاری را به گونهای سازمان دهد که دانشآموزان احساس حقیقی وابسته بودن به یکدیگر را داشته باشند و بدانند که هیچ یک از اعضای گروه نمیتوانند موفق باشند مگر این که تمام اعضا موفق شوند. این جستار با روش توصیفی تحلیلی و با استناد به منابع و مأخذ کتابخانهای درصدد است دریابد که چگونه میتوان با استفاده از روشهای تدریس فعال و تعامل و مشارکت گروهی، برای آموزش بهتر و افزایش انگیزه و علاقه دانشآموزان در درس تاریخ استفاده کرد. یافتههای این تحقیق نشان میدهد که استفاده از روشهای تدریس فعال و تعامل گروهی هر چند نه با یک میزان اهمیت میتواند نقش بسزایی در آموزش بهتر و ارتقا یادگیری دانشآموزان در درس تاریخ داشته باشد.