اثرات محدودیت منابع آبی بر برنامهریزی گسترش ظرفیت تولید برق: کاربرد الگوی چند هدفه تحت شرایط نااطمینانی
نویسندگان
1 دانشیار گروه اقتصاد دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
2 دانشجوی دکتری علوم اقتصادی دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه شهید باهنر کرمان
3 استاد گروه اقتصاد دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه شهید باهنر کرمان
4 دانشیار گروه مهندسی برق- قدرت دانشکده مهندسی دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
doi
چکیده
هدف مطالعه حاضر، برنامهریزی گسترش ظرفیت تولید برق با تأمین همزمان اهداف اقتصادی و زیست محیطی تحت نااطمینانی جهت تأمین تقاضای برق است. نااطمینانی تقاضا و ضریب ظرفیت تولیدی برق (نااطمینانی عرضه) به صورت یک مجموعه فازی بیان شد. همچنین، اثرات محدودیت منابع آبی بر برنامه گسترش ظرفیت تولید بررسی گردید. الگوی غیرخطی چند هدفه فازی برای یک نمونه واقعی سیستم برنامهریزی گسترش ظرفیت تولید برق استان کرمان برای یک دوره 12 ساله با و بدون محدودیت منابع آبی به کار گرفته شد. نتایج نشان داد که محدودیت منابع آبی باعث تغییر برنامه گسترش ظرفیت استان خواهد شد. با در نظر گرفتن محدودیت منابع آبی، ظرفیت نیروگاههای بادی، گاز-چرخه ترکیبی و فتوولتائیک در طول افق برنامهریزی به ترتیب 1000، 950/924 و 500 مگاوات افزایش خواهد یافت. این در حالی است که نتایج الگو بدون محدودیت منابع آبی نشان داد که در طول افق برنامهریزی ظرفیت نیروگاههای بادی، آبی و زغال سنگ به ترتیب 1000، 130/983 و 720/163 مگاوات افزایش مییابد. بنابراین برای مناطقی که در شرایط بحرانی منابع آب قرار دارند، تولید کمتر برق با سوخت زغال سنگ و آبی پیشنهاد میشود. تفاوت در نتایج، اهمیت تحلیل یکپارچه و جامع برنامهریزی گسترش ظرفیت تولید برق را نمایان میسازد.