نقش کرسیهای نظریهپردازی در فرآیند حکمرانی علم
نویسندگان
1 استادیار، گروه خط مشی و اداره امور عمومی، دانشکده مدیریت دولتی و علوم سازمانی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/jsfc.2023.408714.2538چکیده
حوزه علم، فناوری و نوآوری به عنوان یکی از مهمترین حوزههای مسائل عمومی است و تدوین الگوها و فرایندهای حکمرانی مطلوب در این عرصه، همواره مورد توجه تصمیم گیران بوده است. با توجه به تجربه کشورها در زمینه حکمرانی علم، فناوری و نوآوری، بررسی جایگاه نظریهپردازی به عنوان یکی از مؤلفههای مهم در تحقق حکمرانی مطلوب علمی خصوصاً در علوم انسانی و اجتماعی از اهمیت بالایی برخوردار است. پژوهش حاضر در تلاش است با اتخاذ رویکرد کیفی مبتنی بر روش تحلیل مضمون که به دنبال خروجی مضامین پایه، سازماندهنده و فراگیر مرتبط با مسئله تحقیق است، به این پرسشها پاسخ دهد که آیا کرسیهای نظریهپردازی میتواند در فرایند حکمرانی علم در کشور مؤثر باشد؟ کرسیهای نظریهپردازی چه کارکردهایی در فرآیند حکمرانی علم دارد؟ در کدام بخش از ساختار حکمرانی کشور، میتوان از نتایج کرسیهای نظریهپردازی بهره مند شد؟ یافتههای تحقیق بیانگر آن است که نتایج کرسیهای نظریهپردازی میتواند در فرایند حکمرانی علم مؤثر واقع شود و در این خصوص 6 کارکرد شناسایی شد که عبارتند از: کارکرد مبنایی و زمینه ای نظریهپردازی، هماهنگسازی حوزههای تخصصی، جهتدهی اخلاقی، اصلاح فرایندها، حل مسأله و نتیجهگرایی، رصد و ارزیابی فرایندها.
