نقش میزان مهارت ارتباطی بین فردی، ویژگی های شخصیتی و انسجام خانواده با واسطه احساس تنهایی در مشکلات روانشناختی معلولین جسمی-حرکتی در دوران فاصله گذاری اجتماعی ناشی از بیماری کرونا

نویسندگان
doi
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مهارت ارتباط بین فردی، ویژگی های شخصیتی و انسجام خانواده با واسطه احساس تنهایی در مشکلات روانشناختی معلولین جسمی-حرکتی دردوران فاصله­گذاری اجتماعی ناشی ازکرونا انجام شد. پژوهش با روش همبستگی و نمونه­گیری در دسترس، بر روی133نفر از معلولین جسمی-حرکتی استان تهران درسال 1400 انجام شد. اطلاعات با استفاده از مقیاس اضطراب، استرس و افسردگی( DASS-21 )، مقیاس مهارت ارتباط بین­فردی ماتسون ، انسجام خانواده سامانی(1381)، ویژگی های شخصیتی نئو( NEO-PI ) و احساس تنهایی راسل( ULS-20 )گردآوری شد. تحلیل داده­ها با استفاده ازضریب همبستگی پیرسون نشانگر رابطه معنادار مولفه­های انسجام خانواده و مهارت ارتباط بین­فردی با اضطراب، استرس و افسردگی، و روان­رنجورخویی با اضطراب، احساس تنهایی با استرس، مهارت ارتباط بین­فردی و انسجام خانواده بودند. نتایج تحلیل رگرسیون چند­متغیره به روش سلسله­مراتبی نیزنشان داد که متغیرهای مهارت ارتباط بین­فردی، انسجام خانواده، ویژگیهای شخصیتی و احساس تنهایی 61% واریانس مشکلات روانشناختی معلولین جسمی-حرکتی را تبیین می­کنند. نقش واسطه­ای احساس تنهایی باضریب تعیین 3% معنادار بود. همچنین مهارت ارتباط بین­فردی و روان­رنجورخویی به ترتیب با ضرایب بتا 69/0- و 113/0 پیش بین معنادار مشکلات روان­شناختی بودند. برطبق نتایج این پژوهش کمبود مهارت ارتباط بین­فردی و تمایل به تجربه هیجانات منفی با واسطه احساس تنهایی عامل مهمی در تبیین مشکلات روانشناختی معلولین جسمی-حرکتی می­باشد.