تأثیر آموزش مکانیسم عصبی درد همراه با تمرینات کنترل حرکتی هدفمند شناختی بر درد، ناتوانی، حساسیت مرکزی و ترس از حرکت در افراد دارای کمردرد مزمن غیراختصاصی
نویسندگان
doi
10.61186/jsmt.22.27.135چکیده
ﻣﻘﺪﻣﻪ: هدف از این مطالعه مقایسه اثربخشی ترکیب آموزش مکانیسم عصبی درد و تمرینات کنترل حرکتی هدفمند شناختی با تمرینات کنترل حرکتی هدفمند شناختی بهتنهایی در بیماران دارای کمردرد مزمن بود. ﻣﻮاد و روشها: پنجاه و چهار بیمار دارای کمردرد مزمن (گروه آموزش مکانیسم عصبی درد همراه با تمرینات کنترل حرکتی هدفمند شناختی =27 نفر و گروه تمرینات کنترل حرکتی هدفمند شناختی =27 نفر) در این مطالعه شرکت کردند. درد، ناتوانی، فهرست حساسیت مرکزی و ترس از حرکت همه بیماران در ابتدا و هشت هفته پس از مداخلات ارزیابی شد. از آنالیز واریانس با اندازههای تکراری و مدلهای آمیخته خطی، برای بررسی تفاوتهای بینگروهی استفاده شد. یﺎﻓﺘﻪﻫﺎ: اثر متقابل گروه×زمان برای درد ( 008 /0 P = ) ، حساسیت مرکزی ( 002 /0 P = ) و ترس از حرکت (001/0> P ) در گروه آموزش مکانیسم عصبی درد همراه با تمرینات کنترل حرکتی هدفمند شناختی نسبت به گروه تمرین ات کنترل حرکتی پس از هشت هفته یافت شد. اثرات اصلی زمان برای درد، ناتوانی و ترس از حرکت پس از مداخلات مشاهده شد (001/0> P ) . هیچ اثر متقابل زمان×گروه برای ناتوانی ( 50 /0 P = ) یافت نشد. ﻧﺘﯿﺠﻪﮔﯿﺮی: یافتههای این مطالعه از اضافهکردن آموزش مکانیسم عصبی درد بهعنوان یک مکمل مؤثر بالینی به تمرین ات کنترل حرکتی هدفمند شناختی در بیماران کمردرد مزمن حمایت میکند.