رابطه کمالگرایی و تجارب آسیبزا با رفتارهای خودآسیبی غیرخودکشی: نقش واسطهای سرسختی روانشناختی
نویسندگان
doi
10.52547/rph.14.4.36چکیده
پژوهش حاضر با هدف ارزیابی مدل ساختاری تبیین رفتارهای خودآسیبی غیرخودکشی براساس کمالگرایی و تجارب آسیب زا با نقش واسطهای سرسختی روانشناختی بود . طرح پژوهش حاضر کاربردی و از نوع پژوهش های همبستگی به روش مدل یابی معادلات ساختاری بود . از بین کلیه دانشجویان لیسانس دانشگاههای شهر تهران تعداد 529 نفر (411 دختر و 118 پسر) به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند . همه آنها پرسشنامه های خودآسیبی، کمال گرایی اخلاقی ، تجارب آسیب زا و سرسختی روانشناختی را تکمیل کردند . برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری به کمک نرمافزارهای SPSS V19 و AMOS V18 استفاده شد . نتایج نشان داد که هر دو متغیر کمال گرایی اخلاقی و تجارب آسیب زا اثرات مستقیم و معنی داری بر سرسختی روانشناختی و رفتارهای خودآسیبی داشته اند . همچنین سرسختی روانشناختی بر رفتارهای خودآسیبی اثر مستقیم و معنی داری داشت . افزون بر آن نتایج نشان داد که دو متغیر کمال گرایی اخلاقی و تجارب آسیب زا بر رفتارهای خودآسیبی اثر غیر مستقیم و معنی داری دارند (01/0> P ) . در نهایت نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد کمال گرایی اخلاقی و تجارب آسیب زا بر رفتارهای خودآسیبی بهواسطه سرسختی اثر معناداری داشته و لذا آگاهی روانشناسان، مشاوران و سایر متخصصان از این مدل جهت بهبود رفتارهای خودآسیبی میتواند کمککننده باشد .