رابطه کمال‌گرایی و تجارب آسیب‌زا با رفتارهای خودآسیبی غیرخودکشی: نقش واسطه‌ای سرسختی روانشناختی

نویسندگان
doi
10.52547/rph.14.4.36
چکیده

پژوهش حاضر با هدف ارزیابی مدل ساختاری تبیین رفتارهای خودآسیبی غیرخودکشی بر‌‌اساس کمال‌‌گرایی و تجارب آسیب ‌ زا با نقش واسطه‌‌ای سرسختی روانشناختی بود . طرح پژوهش حاضر کاربردی و از نوع پژوهش ‌ های همبستگی به روش مدل ‌ یابی معادلات ساختاری بود . از بین کلیه دانشجویان لیسانس دانشگاه‌‌های شهر تهران تعداد 529 نفر (411 دختر و 118 پسر) به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند . همه آن‌‌ها پرسشنامه ‌ های خودآسیبی، کمال ‌ گرایی اخلاقی ، تجارب آسیب ‌ زا و سرسختی روانشناختی را تکمیل کردند . برای تجزیه و تحلیل داده ‌ ها از روش ‌ های همبستگی پیرسون و مدل ‌ یابی معادلات ساختاری به کمک نرم‌افزارهای SPSS V19 و AMOS V18 استفاده شد . نتایج نشان داد که هر دو متغیر کمال ‌ گرایی اخلاقی و تجارب آسیب ‌ زا اثرات مستقیم و معنی ‌ داری بر سرسختی روانشناختی و رفتارهای خودآسیبی داشته ‌ اند . همچنین سرسختی روانشناختی بر رفتارهای خودآسیبی اثر مستقیم و معنی ‌ داری داشت . افزون بر آن نتایج نشان داد که دو متغیر کمال ‌ گرایی اخلاقی و تجارب آسیب ‌ زا بر رفتارهای خودآسیبی اثر غیر مستقیم و معنی ‌ داری دارند (01/0> P ) . در نهایت نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد کمال ‌ گرایی اخلاقی و تجارب آسیب ‌ زا بر رفتارهای خودآسیبی به‌واسطه سرسختی اثر معناداری داشته و لذا آگاهی روانشناسان، مشاوران و سایر متخصصان از این مدل جهت بهبود رفتارهای خودآسیبی می‌تواند کمک‌کننده باشد .