اثر فعالیت در آب و تزریق آلوژنیک سلول های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان به همراه پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) در ترمیم تاندون آشیل موش های صحرایی
نویسندگان
doi
10.29252/jsmt.12.1.25چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر فعالیت در آب و تزریق آلوژنیک سلولهای بنیادی مزانشیمی مغز استخوان به همراه پلاسمای غنی از پلاکت ها ( PRP ) در ترمیم تاندون آشیل موش های صحرایی است. 74 سر موش صحرایی از نژاد اسپراگوداولی انتخاب و در 69 سر از آنها آسیب تاندونی ایجاد شد. موشهای صحرایی به طور تصادفی به هشت گروه مختلف تقسیم بندی شدند. 5 سر باقیمانده که آسیبی در آنها ایجاد نشده بود به عنوان کنترل سالم در نظر گرفته شد. 72 ساعت پس از جراحی، به گروهها سلولهای جداسازی شده از مغز استخوان و پلاسمای غنی از پلاکت از طریق کتتر تزریق شد. گروه های تجربی به مدت 8 هفته و هر هفته 5 جلسه فعالیت در آب را انجام دادند. در پایان هفته هشتم تاندون آشیل جدا و برای ارزیابی میزان ترمیم تاندونی از رنگ آمیزی اختصاصی شامل Mason Trichrome و H&E استفاده شد. نتایج نشان داد که از لحاظ میزان ترمیم تاندون آشیل تفاوت معناداری در بین گروه های مورد مطالعه وجود دارد. همچنین نتایج حاصل از بررسیهای هیستوپاتولوژیک تفاوت معنی داری از لحاظ تعداد فیبروبلاست ها، رسوب رشتهای کلاژن، میزان دانسیته سلولی و قطر تاندونی در گروههای مورد مطالعه را نشان داد. بهکارگیری این روشهای درمانی به واسطه باند شدن با گیرنده های غشای سلولهای هدف مانند فیبروبلاست ها، سلولهای بنیادی مزانشیمی و اندوتلیال منجربه فعال شدن یک سری پروتئین های داخل سلولی میگردند که در نتیجه فعالیت آنها واکنش هایی اتفاق میافتد که باعث شکلگیری ماتریکس و سنتز کلاژن می گردد که به ترمیم تاندون کمک میکند.