مطالعه تطبیقی ماهیت نفع بیمهپذیر در بیمههای خسارت در حقوق ایران، انگلیس و فرانسه
نویسندگان
1 گروه حقوق خصوصی، دانشگاه تهران، ایران
2 گروه حقوق خصوصی، دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22056/ijir.2014.03.09چکیده
نفع بیمهپذیر به عنوان رکن اساسی و وجه ممیزه قرارداد بیمه از شرطبندی و قمار است. نفع به عنوان عنصر ضروری قرارداد در ماده 4 قانون بیمه ایران و در حوزه بیمه خسارت مورد اشاره قرار گرفته، امّا در ادبیات حقوقی ما به صورت مستقل تحت عنوان «نفع بیمهپذیر» مورد بحث و بررسی واقع نشده است، لذا پرداختن به ابعاد مفهومی و مصداقی آن در حقوق ایران با توجه به نقش اساسی آن در قرارداد بیمه، امری ضروری مینماید. این مقاله با روشی تطبیقی با هدف تبیین ماهیت و مصادیق این مفهوم اساسی بیمهای در بیمههای خسارت بر آن است تا قلمرونفع بیمهپذیر را در این حوزهو با مقایسه با حقوق انگلستان و فرانسه مورد بررسی قرار دهد و مفهومی روشن از نفع بیمهپذیر در حقوق ایران ارائه نماید. نفع بیمهپذیر به موجب ماده 4 قانون بیمه ایران هرگونه حق مالی را در برمیگیرد، اما تمسک به عموم ماده فوق مستلزم واکاوی دقیق هر یک از مصادیق حق مالی در نظام حقوقی کشور است.
