واکاوی نقش اقتصاد سبز بر کاهش فقر شهری (مورد پژوهی: شهر مشهد)
نویسندگان
1 دانشیار جغرافیا و برنامهریزیشهری،دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزیشهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزیشهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران و پژوهشگر برنامهریزی شهری و منطقهای در دانشگاه بولونیا، بلونیا، ایتالیا.
doi
10.22103/JUSG.2022.2084چکیده
مقدمه: اقتصاد سبز یکی از مهمترین جلوه های ادغام ابعاد اقتصادی، اجتماعی و محیط زیستی است و بدون آن توسعه پایدار محقق نخواهد شد. هدف این مقاله شناسایی مؤلفه ها و شاخص های سازندۀ اقتصاد سبز در هم پیوند با کاهش فقر شهری در شهر مشهد است. داده و روش: این پژوهش، از حیث روش جز پژوهش های کمی- کیفی، به لحاظ هدف جز پژوهش های کاربردی و به لحاظ ماهیت در زمرۀ پژوهش های توصیفی و تحلیلی است. در گام اول با استفاده از اطلاعات بلوک های آماری مرکز آمار برای شهر مشهد در سال 1395، اقدام به شناسایی پهنه های فقر شهری با استفاده از تحلیل های فضایی در محیط نرم افزار GIS شده است. سپس پهنه های فقر شناسایی شده، اقدام به بررسی تأثیر شاخص های سازندۀ اقتصاد سبز بر کاهش فقر شهری شده است و با استفاده از آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون شاخص ها مورد تجزیه و تحلیل واقع شدند. یافتهها: یافته های این تحلیل نشان می دهد که مؤلفههای دربرگیرندۀ اقتصاد سبز شامل دسترسی به منابع، سرمایه انسانی، ساختار اقتصادی، مدیریت سبز، سرمایه گذاری سبز، مشاغل سبز و حمل و نقل سبز بهطور معنی داری فقر شهری مشهد را تبیین می کند که مقدار آن برابر با 3/87 درصد است. بهعبارتیدیگر، مؤلفههای سازندۀ اقتصاد سبز 3/87 درصد از تغییرات متغیر فقر شهری شهر مشهد را تبیین می کند که مقدار قابلتوجهی است. نتیجهگیری: : با توجه به اینکه مؤلفههای سازندۀ اقتصاد سبز بهطور معنی داری فقر شهری مشهد را تبیین می کنند باید برنامه ریزی لازم در این مورد انجام شود که در این پژوهش راهکارهایی را با محوریت اقتصاد سبز در راستای کاهش فقر در پهنه های فقیرنشین شهر مشهد آورده شده است.