آسیب شناسی ترانزیت مواد مخدر با رویکرد اجتماعی- شهری و منطقه ای (مورد مطالعه: استان کرمان)
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 استادیار گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22103/JUSG.2022.2085چکیده
مقدمه: در مجموعه ترانزیت مواد مخدر، آسیبشناسی با رویکرد شهری و منطقهای بالاترین اهمیت را دارد. قاعدتاً از اینروست که از منظر جامعه شناسان آسیبهای حمل ،مصرف و ترانزیت مواد مخدر در کانون فرآیند توسعه و پولشویی و ارتقای سطح فرهنگ و اجتماعی جامعه تأثیر بسزایی دارد. لذا برای سنجش و ارزیابی آسیبها راههای مقابله با ترانزیت مواد مخدر و ارزیابی میزان موفقیت یا عدم موفقیت در کاهش آسیبهای مواد مخدر در جامه شهری و روستایی نیازمند نگاهی واقعبینانه هست .داده و روش: تحقیق حاضر ازلحاظ هدف کاربردی است و از لحاظ روش کمی _کیفی است. در بخش کیفی اطلاعات به روش مصاحبه با 30 نفر از کارشناسان اداره مبارزه با مواد مخدر در استان کرمان جمعآوری شد. پس از مشخص شدن شاخصهای اصلی پرسشنامه تنظیم گردید. جامعه آماری بخش کمی شامل کلیه 690 نفر کارشناسان ادارات مربوطه با حوزه مبارزه با مواد مخدر استان کرمان بود. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان تعداد 274 نفر تعیین گردیده؛ سپس دادهها با روش میانگین تحلیل شد.آزمون دادهها بهوسیله نرمافزار spss ورژن 25 انجام شد.یافتهها: نشان دهندۀ آن است که میان ترانزیت و آسیبهای اجتماعی - شهری و منطقهای رابطه معنیداری وجود دارد و ترانزیت مواد مخدر بیشترین تأثیرگذاری را به ترتیب بر افزایش سرقت مسلحانه با ضریب بتا 0/701 ، افزایش کشفیات مواد مخدر با ضریب بتا 0/652، افزایش آسیبهای اجتماعی با ضریب بتا 0/510، افزایش اعتیاد با ضریب بتا 0/434، از بین رفتن نیروی انسانی (شهدا و جانبازان) با ضریب بتا 0/482، افزایش انواع جرمها (آدمربایی، قتل، سرقت مسلحانه) 0/444 و افزایش آمار زندانیان استان با ضریب بتا 0/401 داشته است.نتیجهگیری: شهرهای قرارگرفته در مسیر ترانزیت مواد مخدر استان کرمان بیشترین آسیب را دچار هستند. از میان شهرستانهای استان کرمان شهرستانهای جنوبی شامل کهنوج ، رودبار، قلعه گنج، منوجان، جیرفت، عنبرآباد، فاریاب و شهرستان شرقی بم، فهرج، ریگان، نرماشیر بیشترین آسیب را که شامل افزایش مقدار کشفیات مواد مخدر، افزایش انواع جرمها ( قتل، آدمربایی)، افزایش سرقت مسلحانه،از بین رفتن نیروی انسانی (شهدا و جانبازان)، افزایش اعتیاد در حوزه شهری را دچارند.