ارزیابی ریسکهای انتقال و توزیع گاز به مناطق روستایی (مورد مطالعه: استان هرمزگان) .
نویسندگان
1 دکتری حسابداری، رییس امور مالی شرکت گاز استان هرمزگان، هرمزگان، ایران
2 دکتری اقتصاد کشاورزی، استادیار و عضو هیأت علمی مؤسسه پژوهشهای برنامهریزی اقتصادکشاورزی و توسعه روستایی
doi
10.22048/rdsj.2022.346224.2029چکیده
در این مطالعه به شناسایی، ارزیابی و اولویتبندی ریسکهای انتقال و توزیع گاز به مناطق روستایی و ارائه راهکارهای لازم جهت پوشش آنها پرداخته شد. برای این منظور جهت گردآوری دادههای مورد نیاز، پرسشنامه طراحی شده میان نمونه تعیین شده (به روش گلوله برفی) از خبرگان صنعت گاز کشور و بویژه استان هرمزگان توزیع شد و از میان آنها 17 پرسشنامه تکمیل و دریافت شد. همچنین، جهت تجزیهوتحلیل دادهها از تکنیک دلفی، فرآیند تحلیل سلسله مراتبی (AHP)، تکنیک دیمتل (DEMATEL) و فرآیند تحلیل شبکهای (ANP) استفاده شد. نتایج نشان داد بطورکلی 31 ریسک در 5 معیار اصلی در انتقال و توزیع گاز به مناطق روستایی وجود دارد که به استثنای ریسکهای: تغییر در قوانین سرمایهگذاری داخلی، تغییر در مفاد قرارداد و تغییر در فناوری، که در محدوده زرد (احتیاط) میباشند، تمامی ریسکهای شناسایی شده در محدوده قرمز (خطر) هستند. همچنین، در میان معیارهای اصلی بهترتیب، ریسکهای: «مدیریتی/سازمانی»، «اقتصادی»، «سیاسی و قانونی»، «زیستمحیطی» و «فنی»، در اولویت میباشند. علاوه براین، در میان زیرمعیارها: «عدم کفایت نیروهای متخصص»، «کمبود نقدینگی»، «ناکارآمدی سیستم سلامت، امنیت و محیطزیست (HSE)»، «عدم جذب بودجه»، «عملکرد و تصمیمات نامناسب مدیران»، «نوسانات قیمتها»، «تحریمهای اقتصادی»، «زمانبندی نامناسب»، «حوادث فاجعهآمیز» و «نوسانات نرخ ارز»، بهترتیب در اولویت اول تا دهم هستند. در نهایت، راهکارهای پوشش ریسکهای انتقال و توزیع گاز به مناطق روستایی بر اساس اولویت آنها ارائه شد.